Ik heb natuurlijk bijna alle sprookjes van Disney gezien met als grote favoriet: Belle en het Beest. Na het kijken van zo’n film pakte ik mijn kroontje, zette die op mijn hoofd om vervolgens mijn roze prinsessenjurk aan te trekken. Ik had ook een roze kussen waar Mickey Mouse op stond en dit kussen gebruikte ik als zak. Vraag me niet waarom ik dat deed of waarom ik mij dat überhaupt nog herinner. Als kind leef je gewoon in een eigen wereld. Dat uitte zich ook in het feit dat ik vroeger een dolfijnentrainster wilde worden en vampiertje speelde. Yeah, I’m not your usual kid.

Er was vroeger een kinderserie over vampieren. Ik weet niet meer hoe die serie heet en daar erger ik mij mateloos aan. Het is sowieso irritant als je niet meer op de naam van iets kan komen! Maar oké. De serie ging over een vriendschap tussen twee jongetjes waarvan er eentje een vampier was en zijn familie kwijt was. Er is één scène die in mijn geheugen staat gegrift: de kleine vampier staat in de opening van een raam in een oude en verlaten kathedraal, roept kei-hard: “Papa!” en vliegt vervolgens naar zijn papa toe.. Sindsdien heb ik altijd een fascinatie voor vampieren gehad.

Toch heeft het tot vorige zomer geduurd voordat ik de boeken van Twilight gelezen had. Het beeld dat ik van vampieren had, werd wel veranderd. De Cullens zijn namelijk hele lieve vampieren. En vooral Edward is te lief naar mijn mening. Daarnaast drinken ze geen mensenbloed én bestaan ze uit duizenden kristallen/diamanten zodra ze in het zonlicht komen. Oké. Newflash! In mijn belevenis kunnen vampieren inderdaad aardig zijn, maar het zijn en blijven wel vampieren hè! Die zijn juist “bad”, kunnen niet tegen zonlicht en drinken mensenbloed. Maar goed. Dat is mijn beeld over vampieren.

Een paar maanden terug, toen ik de Twilight-reeks had uitgelezen, begon ik the Vampire Diaries te kijken. Great, dacht ik. Weer hetzelfde liedje: vampire boy meets teenage girl and falls in love. Weer zo zoetsappig en totaal niet kloppend met mijn beeld over vampieren. Maar goed, laten we niet vergeten dat Twilight en the Vampire Diaries ook niet zo zeer om vampieren zelf draaien, het is de liefde tussen een vampier en een mens dat centraal staat.

Maar gelukkig was daar dan toch Damon Salvatore en hij maakte mijn beeld over vampieren weer zoals vroeger …

… maar dan een stuk sexyer ;-) Ik baal dan ook als een stekker dat the Vampire Diaries pas weer in maart verder gaat en ik de leegte zelfs niet met Glee of Gossip Girl kan opvullen.

Share: