Blog Over Niki Contact




Backpacken door Peru: Lake Humantay

person  Niki    calendar_month  01/12/2022    mode_comment  0 reacties


Hoewel de vorige 2 blog posts over de Machu Picchu gingen, zat ik eerst een aantal dagen in de stad Cusco. Vanuit deze (oude) Incahoofdstad zou ik verschillende uitstapjes maken. De eerste die hoog op het lijstje stond, was de hike naar het gletsjermeer Humantay. Na 4 dagen goed geacclimatiseerd te zijn aan de hoogte, waagde ik de gok. Ik schreef me in voor een tour bij mijn hostel en diezelfde nacht stapte ik om 04:30 uur het minibusje in.

Lees meer

Reizen door Peru: Aguas Calientes

person  Niki    calendar_month  23/11/2022    mode_comment  0 reacties


De Machu Picchu zien, staat al jaren op mijn buckit list. Maar in Peru is er nog zo veel meer te zien en te doen. Vanwege de korte tijd die ik heb om het land te verkennen, heb ik ervoor gekozen om geen trektocht naar de Machu Picchu te doen. De andere manier om bij de Machu Picchu te komen is door de trein te nemen. Als ik de verhalen mag geloven, zou dit een van de mooiste treinreizen zijn. Met ontzettend veel zin stapte ik op 19 november in de wagon van Inca Rail. Op naar Aguas Calientes: het dorpje aan de voet van de Machu Picchu. Vanaf hier hike je naar ernaartoe of pak je de pendelbus.

We vertrokken vanuit Ollantaytambo: een stad/gebied waarvan ik nu spijt heb dat ik dit niet bezocht heb. Het ligt in een prachtige vallei omringd door het Andesgebergte. Dit was al een lust voor het oog. Mijn plaats in de trein was in een vierzit en ik zat naast een jongen. Toen de trein eenmaal in beweging kwam, zag ik een vrije tweezit. Ik vroeg aan het personeel of ik daar mocht zitten en dat mocht! Ik nam plaats aan het raam en zat met een big smile op mijn gezicht. Kedeng kedeng kedeng kedeng kedeng. Oe oe! Let’s go!

Ik kon het gewoon niet geloven. Ik kwam steeds dichterbij de droom die ik al zo lang heb. Mijn big smile verdween maar niet van mijn gezicht. Ik liet me verwonderen door het schitterende uitzicht. We waren nog geen 10 minuten onderweg en de belofte dat dit een van de mooiste treinreizen zou zijn, was al waargemaakt. Bergen zo hoog als je maar kan bedenken, een stralende zon wiens zonnestralen alles nóg mooier maakte terwijl ik naar mijn favoriete muziek van Kygo luisterde. Met de rivier aan onze linkerzijde, veranderde het landschap langzaam maar zeker van bruine bergen naar een frisgroene jungle.

Het bruine gebergte maakte plaats voor groene bergen. Mijn hart maakte 100 sprongetjes. Dít uitzicht. Dít! Dít is waar ik echt van geniet in de puurste vorm. En opeens overviel het me allemaal weer. Het besef van mijn droom waarmaken, het besef van zijn op de mooiste plek op aarde die ik tot nu heb gezien, het besef van écht trots zijn op mezelf. Ik voelde de tranen prikken achter mijn ogen. De dag ervoor had ik ook al gehuild dus ik dacht dat ik deze tranen wel kon inhouden. Maar het was een zinloos gevecht. Zodra ik toegaf aan dit geluk, stroomden de tranen over mijn wangen.

Dus daar zat ik in de trein, in de jungle, op weg naar een wereldwonder. Het waren geen zuinige traantjes maar ze rolden royaal over mijn wangen. En ik vond het wel best. De ontlading kwam nu echt los. Snikkend van ultiem geluk heb ik de halve treinreis gehuild. Tranen van geluk en zeker niet van verdriet. Het gevoel van trots zijn op mezelf is heel zeldzaam maar nu stroomde dit door heel mijn lichaam. Ik vóélde het. Ik huilde voor mezelf. Ik huilde levensgeluk. Ik voelde me trots maar ook écht gelukkig. En dat gevoel, dat is intens. Intens mooi. Ik was ontzettend verliefd op het leven.

Toen ik aankwam op het station van Aguas Calientes, voelde ik dat de Machu Picchu nu echt dichtbij was. Ergens achter deze groene bergen zou ik morgen op de top staan om een van de wereldwonderen met mijn ogen te zien. Ik besloot om die middag al een flink stuk door de jungle te hiken en ‘s avonds het dorpje te verkennen. Aguas Calientes wordt door veel mensen overgeslagen maar ik ben zó blij dat ik hier 2 nachten bleef slapen. Er hangt zo’n fijn sfeertje en ik heb hier bijzondere mensen ontmoet. Deze plek zit voor altijd in mijn hart.


Backpacken door Peru: Arequipa

person  Niki    calendar_month  17/11/2022    mode_comment  0 reacties


Na de onwijs leuke tour van zaterdag, vond ik het onwijs jammer om 2 uur later alweer de nachtbus naar Arequipa te nemen. De reis zou 13 uur duren en mij tot een hoogte van 2335 meter brengen. Ik heb redelijk kunnen slapen en bij de zonsopgang schoof ik het gordijn opzij om naar buiten te kijken. Ik werd getrakteerd op een fantastisch uitzicht van rotspartijen langs de kust. Vanuit de woestijn naar de oceaan en van de oceaan de bergen in. Peru is echt ongelofelijk!

Lees meer

Backpacken door Peru: Huacachina

person  Niki    calendar_month  13/11/2022    mode_comment  0 reacties


Hoewel mijn vliegtuig om 19:35 uur geland was, zat ik pas ongeveer 1,5 uur later in de taxi dat mijn hostel gelukkig geregeld had. Ik stofte mijn Spaans een beetje af door small talk met de taxichauffeur en werd een dik half uur rondgereden door Lima. De drukkende lucht vloeide zo de taxi in en ik kon toen al niet wachten tot ik met schone lucht in de jungle zou zitten. Maar first things first: mijn eerste nacht in Lima om vervolgens in de ochtend door te reizen naar Huacachina.

Lees meer

Backpacken door Peru

person  Niki    calendar_month  10/11/2022    mode_comment  0 reacties


Het was 2007 en ik was gek op het reisprogramma Peking Express. Het grote avontuur van een nieuw land ontdekken, was toen al iets waar mijn hart sneller van ging kloppen. Maar wat deze editie zo speciaal maakt, is dat ik toen verliefd werd op Peru. Ik was door iets betoverd, al weet ik vandaag de dag niet meer wat het nu precies was dat mij zo heeft betoverd. Waar ik nu wél zeker van ben, is dat ik mijn lang gekoesterde droom om te backpacken door dit land vandaag waar ga maken!

Lees meer