260513

Ik heb een constante honger en een voortdurende drang naar ongezond en vettig eten (gelukkig heb ik daar nog niet aan toegegeven!). Ik slaap slecht of helemaal niet, gedachten in mijn hoofd maken overuren en mijn kamer is weer eens een vieze bende. Ik zou willen dat ik tijd voor leuke dingen had maar dat heb ik niet terwijl ik stiekem alleen maar in mijn bed wil liggen en echt helemaal niks wil doen. Ik geef even niks om het slechte weer omdat ik toch maar binnen zit en voel mij steeds heel erg onrustig. Kortom: de examens staan voor de deur. Maar dan ook echt want morgen heb ik de eerste. Statistiek. Oh God, sta mij bij.

Wie had een jaar geleden ooit gedacht dat ik deze stress nog eens zou meemaken? Vorig jaar mei was ik nog in het prachtige Londen druk aan het afstuderen en opzoek naar een baan. En check mij nu eens. Niki de student in Antwerpen. Wat een grap. Ik, die altijd riep nooit verder te willen studeren, heb er nu alweer bijna een schooljaar op zitten. Ik had dit echt nooit voor ogen gehad. Universiteit? Ho maar. Vier jaar HBO is wel genoeg. Meer dan genoeg. Ik ga wel lekker werken, geld verdienen en reizen. Ik ben klaar voor het grotemensenleven. Kom maar op!

Tsjah, nog geen jaar geleden dacht ik er nog precies zo over. En nu.. Nu weet ik dat het één van mijn beste beslissingen ooit is geweest om toch nog een Master te gaan doen. Ik blijf maar bijleren (nooit gedacht dat ik dat oprecht leuk zou vinden), ik word continue geprikkeld en uitgedaagd (en daar houd ik van!) en (oké, dit is een shocker!) ik ga voor het eerst sinds jaren weer echt met plezier naar school. Natuurlijk scheld ik alles bij elkaar als ik om half negen ‘s ochtends fris en fruitig in een koude collegezaal moet zitten en natuurlijk verafschuw ik het feit dat ik in het weekend ook moet studeren. Maar ach. Niet alles is rozengeur en maneschijn.

Ik begon vorige zomer aan deze opleiding met een doel voor ogen. Een doel waar ik twee jaar lang naar toe zou werken. Het leek toen nog zo ver weg maar inmiddels ben ik al op de helft. Op de komende drie weken examens na, ben ik nog maar één academiejaar verwijderd van mijn droom om een Masterdiploma te halen en om uiteindelijk met dat mooie papiertje opzak, terug naar Londen te gaan. Nog maar één jaar. Jezus, wat gaat de tijd snel!

Share: