De tentamens die ik de afgelopen twee weken heb moeten maken, zijn al lang vergeten. De wedstrijden van het WK daarentegen, staan nog in mijn geheugen gegrift. Vrijdagmiddag 11 juni om 16.00 uur: toen begon het allemaal. Een maand lang zou het geoorloofd zijn om voetbal kijken tot de primaire levensbehoeften te benoemen. Ik ben niet gaan werken omdat ik voetbal wilde kijken, ik heb een tentamen binnen een half uur gemaakt omdat ik voetbal wilde kijken en ik heb afspraken verzet omdat ik voetbal wilde kijken. Ik ben zeker niet de enige geweest die alles opzij heeft gezet om de bal maar te zien rollen.

En nee, ik kijk geen voetbal voor de mannen. Want laten we eerlijk zijn: van 95% van de spelers word ik niet warm. Maar gelukkig bestaan er ook mannen zoals Torres en Fabregas die het spel voor mij wél leuker maken om naar te kijken. Want daar draait het om: het spel. En daar ben ik aan verslaafd. Eigenlijk niet alleen aan het spel maar ook alles eromheen. De spanning voor en tijdens de wedstrijd, de vreugde of het verdriet na de wedstrijd, het gevoel van trots als je onze elf jongens het Volkslied ziet zingen en het nationalistische gevoel dat er heerst. En ik vind het echt prachtig dat het Nederlands elftal van 2010 dit teweeg heeft gebracht.

Ik wil daarom niet te veel treuren over het feit dat we geen wereldkampioen zijn geworden. Spanje was gisteren beter en het is ook een beetje flauw om alles af te schuiven op Webb. Feit is dat Spanje heeft gescoord en Nederland niet, hoe ontzettend zuur dat ook is. Begrijp me niet verkeerd hoor: als er één iemand in Maastricht was die wilde dat Oranje wereldkampioen werd, dan was ik het wel. Het mocht helaas niet zo zijn. Helaas. Helaas. Helaas.

Maar dames en heren! Wat heeft Oranje het goed gedaan onder leiding van Bert van Marwijk en de hele technische staf. Wat mogen wij trots zijn op Oranje dat van een uitschakeling door Rusland op het EK in de kwartfinales, gegroeid is naar de fucking finale op het WK! En dat in twee jaar tijd! Natuurlijk waren de aanvallen niet altijd briljant of de verdediging perfect maar we hebben het hele WK niks verloren tot dat we natuurlijk de Europees kampioen en Wereldkampioen in spe tegenkwamen in de finale. Finale. Finale. Uh, had ik al gezegd finale? En laten we ook niet vergeten dat we van een 1-0 achterstand op Brazilië, ik herhaal: Brazilië, terugkwamen naar een 2-1 overwinning!

Ja, ik ben echt trots op het Nederlands elftal en dan vooral op mijn oogappeltje Dirk Kuyt. Ik kan helaas niet naar de huldiging in Amsterdam omdat mijn moeder jarig is, maar Bert van Marwijk wordt donderdag in Meerssen gehuldigd (hij woont daar) en laat ik nou ook toevallig in Meerssen wonen. Als jullie dus iemand ontzettend hard horen klappen op donderdagavond, dan ben ik het. Ik zal niet alleen voor Bert klappen, maar voor heel het Nederlands elftal, de fanastische supporters en vooral het fantastische WK. Dankjewel Oranje!

10 reacties op “Wij houden van Oranje

  1. Nou moet ik eerlijk zijn, soms kijk ik voetbal wel voor de mannen :P
    Zeg nou zelf, Afellay en Torres in het veld maakt voetbal een stuk leuker! :$ Haha. En toevallig dat je in Meerssen woont, ik woon daar heel vlakbij! ;)

  2. We hebben alleen van Spanje verloren. Kijk wie we achter ons hebben gelaten: Brazilië, Portugal, Duitsland (!), Frankrijk, Italie en ga zo maar door. Alleen Spanje konden we niet verslaan. Ik ben trots!

  3. Ik werd vanochtend wakker met een enorme kater, maar het verdriet begint langzamerhand te veranderen in blijdschap, want we mogen inderdaad ontzettend trots zijn!!!

  4. En trots ben ik, we zijn maar mooi 2e geworden en we hebben zo lang mogelijk een aantal geweldige feestjes kunnen vieren!

  5. Ja, Kuyt is schattig en een held! Die gast blijft maar door voetballen. En Stekelenburg natuurlijk. Laten we die niet vergeten. En Bertje uiteraard.

  6. Ik word weer helemaal blij nu ik je blog lees; Het gevoel van euforie overheerst op dit moment, want inderdaad wat hebben onze jongens 23 jongens, niet 11, uit een klein land met 16 miljoen inwoners. Tegen landen als brazilie waar zoveel meer mensen wonen. Brazilie die wel zou winnen van Nederland tot mij door die gast van 22cm hoog (aldus Jack van Gelder) die kopbal erin schoot! Het was een fantastisch WK. Met een geweldige huldiging in Amsterdam waar ik helaas niet bij mocht zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *