Hey, hallo! Dat is al een tijd geleden, hè? De verdwaalde lezers van de afgelopen maanden hadden het vast al gemerkt: mijn site lag helemaal in puin. Ik had in september vorig jaar een heel goed en productief blogweekend ingepland. Met veel motivatie en inspiratie, knutselde ik achter de schermen lekker verder.

En toen.. Toen had ik per ongeluk alles gedeletet. Ja echt. En met alles bedoel ik echt alles. Al mijn blog posts vanaf 2009 waren foetsie. Al mijn onbenullige bekentenissen, mijn dagboek uit Londen en al het andere was verdwenen. OEPS. Ik had alleen een backup van mijn site nodig om het weer te fixen. Maar hey, die had ik natuurlijk niet.

We zijn nu 8 maanden verder. En raad eens? Of beter zie eens? Al mijn onzin en ongein is weer (bijna) helemaal terug. Blijkt dus dat ik al die tijd toch ergens een backup van mijn site had. Oké, ik ben een aantal dingen kwijt maar het grootste gedeelte staat weer veilig (ha-ha) online. En da’s een pak van mijn hart. Ik ben zo blij!

Ik heb online dus heel wat lopen klungelen. Maar ik zou Niki niet zijn als ik dat offline, in het echte leven dus, ook niet deed. Want wat is dat soms moeilijk hè, “leven”. Hoe doe je dat precies? Zelf heel veel toffe dingen inplannen? De stomme dingen des levens negeren? Ga ik links of ga ik rechts? Doe ik iets voor het nu of voor later?

Eigenlijk doe ik maar wat. Het leven is toch onvoorspelbaar. Het kan zo maar zijn dat je een paar hindernissen tegenkomt op je weg naar geluk. Dat heb ik ook gehad. Van het zoeken naar een nieuwe job tot de teleurstellende ex. Van het verliezen van dierbaren tot jezelf even kwijt zijn. Ach ja, het hoort erbij. Bij het leven.

Misschien ook maar goed ook. Nee wacht, laat ‘misschien’ maar weg. Het is goed (betekent natuurlijk niet dat het leuk is). Het maakt je bewust van het leven en tot de persoon die je nu bent. Een wijs iemand zei ooit tegen mij: “Geen hoge pieken zonder diepe dalen.”

Diepe dalen? Check. Hoge pieken? DUBBEL CHECK! Want eerlijk is eerlijk: genieten doe ik. En hoe:

♥ James Morrison (oude liefde roest niet!) en Mumford en Sons weer eens live zien.
♥ Het kleine kind in mij zonder enige gene los laten en de wereld van Disneyland Parijs weer eens instappen (dat heeft potverdorie 15 jaar geduurd).
♥ Op citytrip naar bestemming onbekend met mijn verjaardag met Petra. Het bleek uiteindelijk Sofia (Bulgarije) te zijn.
♥ Een maand later een citytrip naar Wenen om daar 2016 af te sluiten en 2017 in te luiden. Wat is dat een prachtige stad. Echt een aanrader!
♥ Spontaan in de auto instappen om te ontbijten aan het strand in Vlissingen.
♥ Op citytrip naar Rome: stad van mijn dromen waar ik al 10 jaar niet meer geweest was.
♥ Plannen om weer terug naar Nederland te verhuizen en daar te werken.
♥ Naar de sportschool durven gaan om aan de slag te gaan met dumbells en barbells.
♥ Bridget Jones’s Baby en Beauty and the Beast
♥ Nog meer leuke reizen op de planning: een citytrip naar Boedapest en een maand door Indonesië reizen. (De tweede nu al een hoogtepunt uit mijn leven.)

Er is dus veel gebeurd sinds de laatste post die hier officieel online staat. Goed en slecht. Gelukkig vooral heel veel goeds en daar ben ik heel erg dankbaar voor. En als er dan weer eens een tegenslag op mijn pad komt dan kan ik gelukkig teren op de prachtige herinneringen die ik heb gemaakt. Dan sta ik er even bij stil en kan ik er weer tegenaan.

Toch geen slecht idee hè, zo’n backup?

2 reacties op “Waarom je dus altijd een backup moet maken

  1. Heyyy je bent er weer. Zo fijn! En wat een hoop mooie dingen. James Morrison, hoe kan het ook anders. En Indonesië moet dus nog gaan gebeuren? Ik ben benieuwd. Heel benieuwd. Hopelijk lees ik dat gauw op je blog (met al je andere avonturen). Welkom terug! En niet meer per ongeluk je blogs verwijderen, oké? ;)

  2. @Mylène: Hee! Thanks :-) Zal het niet meer doen hoor. Het schiet me nu trouwens te binnen maar ik dacht je laatst te zien in Utrecht op het terras (Neude)!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *