Laatst had ik besloten om van mijn knusse kamer naar de keuken te verplaatsen. Ik moest namelijk een opdracht voor school afmaken en in mijn kamer kon ik mij totaal niet concentreren. Ik kreeg zin om mijn kamer op te ruimen en te poetsen, ik bleef naar mijn foto’s staren die herinneringen opriepen, ik wilde een maskertje op doen, mijn nagels lakken en en en.. Ach ja, jullie kennen het vast wel.

Dus ik liep met mijn laptop de trappen af (whoehoe en dat zonder te vallen) en installeerde mij in de keuken. Ik kreeg opeens inspiratie als een malle en mijn vingers vlogen over het toetsenbord. Ik was blij want als ik zo door zou gaan, zou ik die opdracht binnen een paar uur helemaal af kunnen krijgen. Een dag voor de deadline ook nog wel.

Opeens kwamen mijn huisgenootjes ook de keuken in. Weliswaar niet voor schoolwerk maar voor het voor de hand liggende sociale aspect. Ik wist gelukkig mijn aandacht bij de opdracht te houden en installeerde eindelijk ook nog eens een programma dat al een hele tijd op mijn lijst stond. “Chill! Alles gaat lekker!” zei ik meer tegen mezelf dan tegen mijn huisgenoten. Ze trokken hun wenkbrauwen op en gaven mij een verwarde blik. “Ja sorry, ik praat soms tegen mezelf,” zei ik.

Ik bleef de hele tijd hardop tegen mezelf praten, vroeg mijzelf dingen die ik niet snapte om daar vervolgens toch weer zelf antwoord op te geven. “Hoe de fuck werkt dit programma? Zal ik gewoon- Oh laat maar! Volgens mij heb ik het! Oh yeah, this girl is on fiiiiirrrrrreeeee!” (en ja, dat laatste zong ik, voor zo ver je dat natuurlijk zingen kan noemen). Ik hoorde mijn huisgenoten lachen en ik voelde dat hun blik op mij was gericht.

Op een gegeven moment begon ik mij af te vragen of ik dit eigenlijk wel vaker deed. En tsjah, het antwoord is simpel: ja dat doe ik. Overal en nergens, in het openbaar of gewoon in mijn kamer. Ik praat gewoon lekker hardop tegen mezelf en ik schaam me er niet voor (mijn ouders en mijn broertje worden er echter helemaal gek van). Want zal ik jullie eens wat vertellen? Ik heb het altijd heel gezellig met mezelf (oké, dat klinkt een beetje fout maar you get the point, right?).

11 reacties op “Praten met (en tegen) Niki

  1. Ik praat ook wel eens tegen mezelf. Komt volgens mij nogal verstrooid over, maar dat ben ik ook wel. Hihi.
    Mooie site heb je trouwens!

  2. Haha, ik zie het al helemaal voor me! Ik praat ook wel vaak tegen mezelf hoor, en ook dat heb ik niet in de gaten haha.

  3. Haha, ik praat eigenlijk nooit tegen mezelf, maar ik kan mij voorstellen dat het heel gezellig kan zijn! Misschien moet ik het toch ook eens gaan doen ;)

  4. Hihi, leuk stukje! Ik praat ook tegen mezelf, maar niet in gezelschap :P Of in ieder geval, niet dat ik weet, haha.

  5. Geweldig, mijn collega vroeg mij ook of ik altijd in mezelf praten. Jeb dat doe ik ook, super gezellig toch haha.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *