LONDON: the first few days

Posted in The London Life on February 8, 2012.

Zo. Hallo dan! Ik ben nog geen week in Londen en het voelt alsof ik er al een maand ben. Ik had zo ontzettend graag willen vertellen dat het hier helemaal fantastisch is, dat ik eindelijk een huisje heb gevonden, dat ik al lekker ben wezen shoppen, dat ik al veel Londen heb gezien en dat mijn stage echt super leuk is. Maar helaas. Dat leuke praatje zit er niet in aangezien het op dit moment gewoon zwaar klote is.

Het vinden van een huisje is echt heel erg moeilijk. V. (mijn huisgenootje) en ik waren zondagavond dolgelukkig omdat we dachten dat we het perfecte huisje hadden gevonden. Maandagochtend nam ik afscheid van mijn ouders en zijn V. en ik meteen verhuisd. Maar nog geen uur later waren wij alweer opzoek naar iets anders. Het is een ontzettend lang verhaal maar het komt erop neer dat er ontzettend veel oplichters zijn en dat je totaal niet weet wie je kan vertrouwen.. Zo dachten wij gisteren wéér een perfect huisje te hebben gevonden maar ook die droom spatte uiteen. Helaas pindakaas.

Naast de oneindige zoektocht naar een geschikte woning, ben ik ook nog eens begonnen met stage. Ik ging er vol goede moed naar toe om vervolgens weer teleurgesteld te worden. Dingen die ik op mijn eerste dag heb moeten doen waren namelijk klote klusjes. Maar ach, dat was ook pas de eerste dag. De tweede dag was al een stuk leuker (gelukkig). Ik heb namelijk een casting mogen doen! De modellen liepen de hele tijd in en uit, ze gaven mijn hun portfolio (hoe vet is dat?), ik maakte een praatje met ze en ging ze vervolgens fotograferen. Daarnaast heb ik nog research mogen doen voor een komend project én ik hoor de hele tijd namen van bekende mensen vallen..

Kortom: ik heb het ontzettend druk en ik heb totaal geen tijd voor mezelf gehad. Tot vanavond dan. V. (met wie ik op dit moment een kamer deel) is werken tot 23u en ik ben voor het eerst even helemaal alleen. En wat is dat lekker! Ik ben weer even helemaal zen en zie alles weer positief in. Ik ga morgen- en vrijdagavond ook nog eens naar James Morrison.

London, I’m ready for you!


8 reacties / Laat een reactie achter




Het moment is daar…

Posted in The London Life on February 3, 2012.

Ik vertrek vandaag voor een paar maanden naar Londen! Ik heb weliswaar nog steeds geen woning en ik zag het dan ook even niet meer zitten deze week. Maar hallo, hoe gek ben ik? Ik ga gewoon wonen en “werken” in freaking London! Wat maakt het uit dat ik dit weekend in een hotel slaap en dat ik nog geen woning heb? Want stage lopen in Londen heeft natuurlijk ook zo z’n voordelen:

  • Elke dag Engels/Brits horen en spreken.
  • Stage lopen in de fashion world en PR en (hopelijk) héél véél leren.
  • Starbucks ♥
  • Oxford Street (en alle andere winkelstraten en -centra)
  • JAMES MORRISON! Jaha! Volgende week ga ik James in Londen zien!
  • Een nieuwe start maken.
  • Mijn eBay pakketjes komen eerder aan, muhaha.
  • Ja joehoe, het is gewoon fucking Londen!!

Let the London adventure begin!


22 reacties / Laat een reactie achter




Mestreech

Posted in Dear Diary on January 29, 2012.

Het was vrijdag zo’n mooie dag. Te mooi om er geen gebruik van te maken. Vandaar dat ik opeens had besloten om de toerist in “mijn eigen stad” te spelen:


Ik ga het wel missen hoor, het mooie en gezellige Maastricht!


20 reacties / Laat een reactie achter




Tag: Questions

Posted in Whatever Else on January 26, 2012.

Volgens mij heeft iedereen deze tag al gehad, maar ik blijf hem erg leuk vinden om te lezen. Stiekem kon ik niet wachten om hem ook zelf in te vullen. En dankzij Petra van Next-Chapter.nl is dat nu ook mogelijk!

The Rules
1. You must post these rules.
2. Each person must post 11 things about themselves on their blog.
3. Answer the questions the tagger set for you in their post, and create 11 questions for the people you tag to answer.
4. You have to choose 11 people to tag and link them on the post.
5. Go to their page and tell them you have linked him or her.
6. No tag backs.
7. No stuff in the tagging section about ‘you are tagged if you are reading this.” You legitimately have to tag 11 people.

1. Wat staat op nummer 1 van je wishlist?
Op een gedeelde eerste plaats staan: een huisje vinden in Londen en mijn diploma halen!

2. Welke opleiding zou je willen doen als niks je in de weg stond?
Ik zou dan meteen naar de Toneelacademie gaan! Dat wilde ik vroeger altijd. Ik heb helaas nooit het lef gehad om ook daadwerkelijk auditie te doen. Best jammer, nu ik er zo over nadenk.. Maar ja, wie weet ga ik het alsnog maken als actrice, muhaha.

3. Welk land zou je echt nooit willen bezoeken?
Zeg nooit nooit. En daarbij komt dat ik het liefste alle, maar dan ook echt ALLE landen zou willen bezoeken.

4. Welke sporten doe je/heb je gedaan?
Ik heb tien of elf jaar gehockeyd, maar ik ben nu al zo’n drie jaar gestopt. Ik mis het nog steeds hoor! Want wat heb ik dat met plezier gedaan. Om nog maar te zwijgen van het hangen op de club, de feestjes en toernooien! Telt slapen trouwens ook als sport? Want daar ben ik echt ontzettend goed in en dat doe ik al 22 jaar lang met plezier!

5. Wat is je favoriete kledingstuk?
Dat heb ik niet echt.. Hoewel ik wel graag mijn donkergrijze blazer van de Topshop draag. En mijn zwarte hakken van Fred de la Bretonière. Of tellen schoenen niet mee? En oh ja natuurlijk al mijn pyjama’s!

6. Wie is je favoriete blogger?
Die heb ik niet. Ik vind verschillende blogs gewoon erg leuk om te volgen. Een favoriet? Neuh, niet echt.

7. Wat is je ultieme droom voor de toekomst?
Oprecht gelukkig zijn en genieten van het leven. Niets meer, niets minder.

8. Zou je je leven opnieuw willen leven? Zou je het dan hetzelfde doen of anders?
Ik zou niks anders doen, ook al heb ik in het verleden fouten gemaakt. Waarom niet? Omdat ik van die fouten geleerd heb en mij hebben gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Ik ben er heilig van overtuigd dat alles gebeurd met een reden. Ook de minder leuke dingen.

9. Doe je nu wat je vroeger wilde doen?
Whaha, nee. Al heb ik wel altijd interesse gehad in reizen, talen en culturen. Dat biedt mijn huidige opleiding gelukkig wel. Maar vroeger wilde ik kinderrechter, journalist, dolfijnentrainster, zangeres of actrice worden.

10. Wat is je favoriete fruitsoort?
Ik kan niet kiezen tussen aardbeien, (water)meloen of een golden kiwi.

11. Wat is een eigenschap die je wel zou willen hebben?
Een beetje meer (of eigenlijk: veel meer) zelfvertrouwen is zeer welkom!

Ik tag: Leonie, Lisanne, Caithlin, Kinga, Masha, Mylène, Roel, Rupashree, Tanja, Naomi en Lulumae, en dit zijn jullie vragen:

1. Beschrijf jezelf in drie woorden.
2. Als er een film over jou gemaakt zou worden, wie zou jou dan spelen? Waarom?
3. Wat is de soundtrack van jouw leven?
4. Wat is jouw favoriete mop of raadsel?
5. Wat is het mooiste cadeau dat je ooit hebt gekregen?
6. Wat is je lievelingsfilm?
7. Facebook of Twitter?
8. Wat ga je morgen doen?
9. Welk goed doel steun je of zou je willen steunen? Waarom?
10. Waar heb je voor het laatst heel hard om moeten lachen?
11. Wie is je celebrity crush? Ik moedig je natuurlijk aan om deze vraag te beantwoorden met een foto, hihi.

Voel je niet verplicht om deze tag over te nemen, hoor. Maar ik ben wel erg benieuwd naar jullie antwoorden! En trouwens, als jij niet in dit rijtje staat en deze tag toch gewoon wilt overnemen, moet je dat vooral doen! Leuk!


6 reacties / Laat een reactie achter




Wake Me Up

Posted in The Almighty Media on January 25, 2012.

Soms hoor je een liedje en denk je: “Verdomme, wat een fucking mooi nummer!”. Nou, dat heb ik dus bij dit liedje. Wake me vooral not up, ik ga weer even lekker dromen dat dit liedje speciaal voor mij is geschreven.


6 reacties / Laat een reactie achter




London: The search for a house

Posted in The London Life on January 22, 2012.

Kijk, het is natuurlijk ontzettend gaaf dat ik naar Londen ga, maar ik moet natuurlijk ook een woonplek hebben voor die vijf maanden. In mijn hoofd had ik het al helemaal voor elkaar. Ik wilde in het hartje van Londen wonen, en het liefst zo dicht mogelijk bij Oxford Street (of in het hippe Soho, het gezellige Covent Garden of het romantische Notting Hill), en niet meer dan 100 pond per week betalen. Nou, dames en heren, ik kan jullie vertellen dat dat helemaal niet zo gemakkelijk is. Verre van, zelfs!

Een paar weken geleden plaatste ik een advertentie op een website waarin ik vertelde dat ik een kamer zoek én dat ik geïnteresseerd ben in buddying up. Niet lang daarna verscheen er een e-mail van een jongen in mijn inbox. Hij had mijn advertentie gelezen en het leek hem een leuk idee om iets samen te gaan zoeken. Je kan je natuurlijk voorstellen dat ik het eerst helemaal niet zo vertrouwde. Na wat heen en weer te hebben gemaild, bleek dat hij een Nederlandse student was, die al in Londen woonde. Perfect! dacht ik, want hij zou dan al naar bezichtigingen kunnen gaan!

Inmiddels zijn er nog twee Nederlandse studentes bijgekomen en zijn we druk bezig met het zoeken naar een leuke woning. Er zitten al een paar viewings op, maar helaas waren ze het allemaal net niet. De één was uiteindelijk toch te duur, de ander was ongemeubileerd terwijl de ander weer in een stomme buurt lag. Helaas pindakaas! Mijn ouders zien het een beetje somber in en weten niet zeker of ik überhaupt iets ga vinden voordat ik naar Londen vertrek..

Maar ik geloof er nog in, hoor. Ik ben er heilig van overtuigd dat wij heel snel een leuke woning gaan vinden. Het zal dan misschien niet in Notting Hill zijn, of op loopafstand van Oxford Street, maar dat mag de pret niet bederven. Ik blijf duimen, duimen jullie met mij mee?


14 reacties / Laat een reactie achter




Movie: She’s the Man

Posted in The Almighty Media on January 19, 2012.

Als ik iets leuk vind, dan is het toch wel een filmpje kijken in de bios, lekker op de bank of gewoon heerlijk in bed. Ja, als ik ergens van kan genieten is het van een film kijken. Ik heb ondertussen dan ook al een hoop films gezien, natuurlijk niet allemaal even leuk en even boeiend, maar wat maakt het ook uit. Het gaat mij erom dat ik gewoon even geëntertaind word. De ene film blijft misschien net iets beter en langer hangen dan de ander. Zo zit er vandaag weer eentje in mijn hoofd. Benieuwd of hij leuk of niet leuk is? Lees dan nu meer over: She’s the Man.

En waar gaat de film dan over?
She’s the Man gaat over Viola (gespeeld door Amanda Bynes) die naast de tweelingzus van haar broer ook nog eens een ster in voetballen is. Niet zo gek dus, dat haar wereld vergaat als het dames elftal van haar school wordt opgeheven. Maar met het nieuwe schooljaar in zicht, vertrekt broerlief naar Londen en ziet Viola haar kans om voor het elftal van zijn school te spelen. Er is echter één klein probleempje: ze is een meisje. Gelukkig komt het voordeel van een tweeling zijn van pas en Viola doet alsof ze haar broer is. Maar of dat nou zo goed afloopt?

En is het een beetje een leuke film?
Ik vind het een heerlijke film! Misschien word ik “te oud” gezien voor dit soort films, maar man o man, wat kan ik hiervan smullen! Ik ben sowieso wel altijd in voor een film waar Amanda Bynes in speelt, maar ik denk toch dat dit mijn favoriete film van haar is. Er zitten hilarische momenten in en ik vind Channing Tatum in deze film ook wel erg plezierig om naar te kijken. Vooral als hij zeg maar geen T-shirt aan heeft, of zo. Deze film is natuurlijk een chick flick maar het zit ‘m in de humor van deze film. Ik heb zelden een film gezien waarbij ik steeds om dezelfde dingen moet lachen..

Oké, dus wel of niet kijken?
Ben je een fan van chick flicks, dan is dit absoluut een aanrader! Kijk ‘m gezellig met een groepje vriendinnen, met mama of desnoods alleen. Kijk trouwens ook eens andere films van haar: What A Girls Wants en Sydney White. Zelfs mijn moeder vind haar films leuk!


11 reacties / Laat een reactie achter




Geef de aarde door. Of geef gewoon meer.

Posted in Random Thoughts and Scribblings on January 17, 2012.

Laatst werd ik gebeld door een privé nummer. Normaal zou ik niet opnemen, maar deze keer deed ik het toch. “Hallo, goedenavond,” zei de mevrouw. “Bel ik u gelegen?”. Ik was op dat moment niks aan’t doen maar ik had geen zin in een gesprek. Net toen ik antwoord wilde geven, was de mevrouw mij al voor: “Ik bel namens het WNF. Daar bent u toch donateur van?”. De mevrouw wilde mij namens het WNF bedanken en ze kon het niet laten om maar vaak genoeg te zeggen dat de aarde, de natuur en de dieren zo belangrijk zijn. Ja duh, dacht ik. Zo denk ik er ook over, anders zou ik natuurlijk geen donateur zijn geworden.

Ik begon het telefoontje steeds meer te waarderen. Ik vond het leuk dat het WNF mij belde en mij meer vertelde over de projecten waar ze mee bezig zijn. Dat geeft mij een goed gevoel, weet je wel. Dat ik met mijn kleine donatie van €2,- per maand (ja hallo jongens, ik ben ook maar een studentje!) ook iets bijdraag. Dat liet het hartje van “mijn groene ik” sneller kloppen. Ik begon zelfs een beetje trots op mezelf te worden. Ik had ook nog eens één dag eerder de punten van mijn kerstpakket niet aan mijzelf gespendeerd, maar aan het WNF en War Child. Het leek alsof ik met mijn kleine bedrag toch “grote” dingen kon doen. En dat voelde lekker. Bovenal voelde ik mij ook nog eens goed.

Nou ja, totdat de mevrouw mij met haar vraag weer met beide benen op de grond zette: “(…) Zou u misschien meer geld willen doneren?”. PARDON? Vroeg ze dat nou echt? Ik was met stomheid geslagen en ik wist even echt niet meer wat ik moest zeggen. Het liefste had ik keihard “NEE!” geschreeuwd. Maar ach, zo ben ik nou eenmaal niet. “Mag ik daar even over nadenken?” was dan ook mijn antwoord. Maar ik had eigenlijk mijn beslissing al gemaakt: daar ga ik niet aan beginnen. De mevrouw wist echter van geen ophouden: “Dat is prima hoor! Zal ik u volgende week dan even terugbellen?”. Dat moet u vooral doen, dacht ik. Ik ga niet meer opnemen.

Met pijn in mijn hart (ik denk nu aan alle apen die ik had kunnen redden) maar puur uit principe, ga ik mijn donatie niet verhogen. Maakt mij dat nu gierig? Een slecht mens of een slechte donateur? Nee, ik vind van niet. Het is niet zo dat ik het geld absoluut niet kan missen, maar kom op hey, ik ben toch zeker niet de enige die dit een beetje erg onbeleefd vind? Beste WNF, waar is de wie-het-kleine-niet-eert-is-het-grote-niet-weerd-gedachte gebleven?


11 reacties / Laat een reactie achter




De nieuwe liefde om mijn pols

Posted in Whatever Else on January 15, 2012.


Normaal ga ik op zaterdag niet de stad in. Of ik moet werken, of ik moet studeren of ik heb gewoon geen zin. Maar gisteren maakte ik een uitzondering. En dat is maar goed ook. Want naast de nodige verwen- en beautyproducten, kwam ik ook nog eens dit mooie horloge tegen. Ik ben verliefd en ik kan niet stoppen met kijken hoe laat het is.


12 reacties / Laat een reactie achter




LONDON: Hoe staat het ervoor?

Posted in The London Life on January 13, 2012.

Wonen in Notting Hill is helaas way too expensive.

Sinds een paar dagen slaap ik erg slecht. En dat is erg raar en vervelend aangezien ik normaal echt een kampioen in slapen ben. Echt serieus, ik ben er echt goed in en ik vind het ook nog eens onwijs leuk. Waarom wilt het dan maar niet lukken? Waarom lig ik dan alsnog tot diep in de nacht wakker terwijl ik o zo moe ben? Nou, eigenlijk is dat vrij simpel: mijn stage komt steeds dichterbij en ik begin het steeds spannender te vinden.

Nog voordat het nieuwe schooljaar was begonnen, had ik mijn zinnen al gezet op een stageplek bij Bright Light PR en ik heb deze uiteindelijk ook gekregen (thank god!). Mijn obsessie en passie voor Londen deelde ik met iedereen, of ze het nu wilde of niet, en al snel nam ik een vriendin (en tevens klasgenoot) mee in mijn enthousiasme om stage te gaan lopen in Londen. Zo gezegd, zo gedaan en ook zij vond er na enige moeite een stageplek. Leuk, dacht ik. Vorig jaar waren we samen een half jaar in Frankrijk en nu zouden we dan samen een half jaar in Londen zijn. Het leek allemaal te mooi om waar te zijn. En wat blijkt nu? Dat was het ook.

Wees maar gerust hoor, lieve lezers. Ik ga gewoon nog naar Londen but I’m flying solo. Geen ramp, geen rede tot paniek.. Maar stiekem toch ook weer wel. Want weet je? Het feit dat ik over drie weken alleen ga wonen in een stad die totaal niet vergelijkbaar is met het knusse Maastricht, is toch wel erg spannend. Ik besef nu steeds meer dat ik het in mijn eentje moet gaan doen. Ik heb niemand om op terug te vallen, it’s all up to me. En ja hoor, daar komen ze: de twijfels! Kan ik het wel aan? Ben ik sterk genoeg? Heb ik eigenlijk wel voldoende geleerd om überhaupt te kunnen functioneren op mijn stageplek? Ga ik op tijd een woonruimte vinden? Ga ik wel snel mensen leren kennen? …

Het is om gek van te worden. Begrijp mij niet verkeerd, ik heb onwijs veel zin in in Londen. Echt héél véél zin! Maar toch. Het blijft maar door mijn hoofd spoken. Ook ‘s nachts. Of eigenlijk juist vooral ‘s nachts. En dat is balen want ik wil gewoon lekker slapen..


8 reacties / Laat een reactie achter