Vanacht sliep ik slecht. Woorden, zinnen en argumenten bleven maar in mijn hoofd spoken. Ik wist in grote lijnen wel wat ik moest vertellen, maar hoe zouden ze daarop reageren? Zouden ze mij begrijpen? En zouden zij mij nog een kans geven? Nog altijd piekerend viel ik uiteindelijk toch in slaap om vervolgens de volgende ochtend met een misselijk gevoel op te staan.

Ik at ‘s morgens niets, daar was ik te misselijk voor. Tot overmaat van ramp was er ook nog eens een puist boven op mijn lip verschenen. Belabberd keek ik in de spiegel om te zien of ik nog enigzins voor de dag kon komen. Mijn haar was netjes opgestoken, mijn kleren waren netjes en ik had mijn puist mooi gecamoufleerd. Maar mijn gezicht sprak boekdelen.

Ik stapte de auto in en zette de muziek lekker hard. James Morrison liet mij met zijn “Precious Love” voor het eerst sinds die morgen een beetje lachen. Nou ja, lachen is een groot woord. Mijn mondhoeken krulden eventjes omhoog. Ik reed als een zombie de weg die ik in het verleden vaker had gereden: zowel met de bus als met de auto. En eventjes voelde het als een normale dag. Eventjes voelde het alsof er niets gebeurd was. Eventjes..

Eenmaal aangekomen op de plaats waar ik tot voor de zomervakantie bijna elke dag was, kwamen allerlei herinneringen naar boven: de mensen, de uitstapjes, de projecten en natuurlijk The Nose. Ik liep naar binnen en wist toen écht zeker dat ik koste wat kost terug wil komen naar deze school. Met lood in mijn schoenen maar ook met een grote portie goede hoop liep ik naar het lokaal BAB12. Daar zou ik voor de laatste keer moeten aantonen waarom ik op de opleiding wilde blijven.

Ik stond tien minuutjes te wachten, te dromen, te fantaseren toen de deur open ging. Ik slaakte een diepe zucht en stapte naar binnen. De deur sloot achter mij en ik had mijn blik al laten vallen op de doos met tissues. De twee vrouwen heette mij welkom en toen begon ik met mijn verhaal..

To be continued..

10 reacties op “Mag Niki door met haar opleiding? (1)

  1. Ik als gelijk je eerste zin van je blogje en ik moest even melden dat ik ook heel kut heb geslapen, nu even verder lezen!

  2. Ben dus niet de enige. ik heb de hele nacht met krampen in me buik en misselijk gevoel gelegen! Net een verhaal snel verder!

  3. Nu wil ik wel heel graag weten hoe dit spannende verhaal afloopt, hoewel ik er alle vertrouwen in heb dat je op je opleiding mag blijven

  4. Ohhh, ik duim voor je meissie! Hopelijk mag je door, zou echt super zijn!
    Je hebt een nieuwe layout zie ik? Mooi hoor!

  5. Oh spannend. Ik hoop echt voor jou dat je door mag met je opleiding. Wil je dan niet naar de Haagse Hogeschool (sorry als ik nu een helemaal-niet-up-to-date opmerking maak, maar dat was de situatie waar ik was gebleven).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *