Ik kijk altijd met veel plezier naar Je Zal Het Maar Hebben (JZHMH), een programma van BNN. Ik vind het onwijs interessant om meer te weten te komen over zowel fysieke als mentale ziektes. Ook heb ik veel respect voor Valerio Zeno, die het programma op een ontzettend leuke en frisse manier weet te presenteren. Daarnaast vind ik de mentaliteit van de JZHMH’ers ook onwijs mooi om te zien. Ze staan sterk in het leven, proberen van alles te genieten en achtervolgen hun dromen. Daar benijd ik ze om. Ik vind het knap!

Het is voor ons natuurlijk moeilijk voor te stellen hoe het is om daadwerkelijk met een handicap of ziekte zoals in JZHMH te leven. Dat had ik ook. Tot dat ik de aflevering met Tim zag. Hij heeft last van een spinnenfobie. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen meteen denken: “Waarom komt dat nu bij JZHMH? Er zijn toch ergere dingen?”. Maar ik wist meteen hoe die arme kerel zich voelde. Ik begreep meteen waarom het zijn leven zo beïnvloedt. Echt waar. Ik snapte het meteen. En drie keer raden waarom.. Juist ja. Ik heb die fobie ook. Alleen dan vele malen erger.

Ik heb niet alleen een fobie voor spinnen, maar ook voor slakken, hagedissen, salamanders, langpootmuggen, kikkers, sprinkhanen, wormen en zo kan ik nog wel even door gaan. Ik zou het niet raar vinden dat als jullie dit lezen, mij stiekem zijn aan’t uitlachen. Die reactie krijg ik namelijk wel vaker. Of beter gezegd: altijd. Niemand neemt mijn fobie serieus. Zelfs mijn ouders niet. Niemand snapt waarom ik zo bang ben. Waarom ik echt een paniekaanval krijg als ik één van die beestjes zie. Waarom ik in tranen kan uitbarsten van angst. Nee, niemand snapt het. En dat is eigenlijk wel irritant en vermoeiend.

Daarnaast beïnvloedt deze fobie ook mijn leven. Zo had ik twee of drie jaar terug ontwikkelingshulp in Afrika kunnen doen. Maar mijn angst voor de beestjes won uiteindelijk van mijn wil om te gaan. En dat is geen grapje. Het stomme is dat ik niet eens precies kan uitleggen waarom ik er zo bang voor ben. Ik weet alleen dat het idee dat zo’n beestje op mijn lichaam komt, mij ontzettend angstig maakt. Oh God, ik moet er niet aan denken. Ik heb de rillingen al over mijn rug lopen terwijl ik deze blog schrijf!

In de aflevering met Tim in JZHMH, besluiten hij en Valerio om zijn angst onder ogen te komen. Ze stappen een kamer vol met spinnen achter glas binnen. Dat zou ik dus al niet durven. En dan doen ze ook nog eens de deur dicht. Nee, ik moet er echt niet aan denken. Op een gegeven moment laat Tim zelfs een spin over zijn hand lopen. Echt kerel, respect! Ik zou al lang weer naar buiten zijn gerend met de tranen in mijn ogen. En dan vraag ik mij af hè: hoe zal ik ooit mijn angst gaan overwinnen?

Volgend jaar in januari/februari moet ik voor school stage lopen. Ik riep altijd dat ik naar the U.K. wilde. En ik zou het nog steeds niet erg vinden om daar te belanden. Maar! Mijn school heeft contact met verschillende organisaties in.. India! En toen ik dat hoorde was ik meteen verkocht. Een half jaar de Indiase cultuur snuiven en tegelijkertijd écht een steentje bijdragen door ontwikkelingshulp. Wie wilt dat nu niet? Maar je kan het natuurlijk al raden. Ik heb alweer mijn twijfels omdat ik toevallig gisteren op een blog las dat een meisje een accomodatie heeft waar de salamanders over de muren lopen en waar de kikkers in de douche zitten. En het mooie is: die accomodatie zal ik waarschijnlijk ook krijgen omdat dat van de organisatie is waar ik stage wil gaan lopen..

Tsjah, je zal het maar hebben, hè?

12 reacties op “Je Zal Het Maar Hebben

  1. Nou ik weet precies hoe je je voelt hoor! Het kan zijn dat mijn fobie ietsje kleiner is als die van jou maar huilen als ik een klein spinnetje zie kan ik zeker! Wel jammer van je ontwikkelingshulp in Afrika.

  2. Wow haha, inderdaad, je zal het maar hebben! :P
    En ik vier carnaval in de buurt van geleen/sittard haha :) Maastricht is ook leuk natuurlijk :P

  3. Er is niks raars aan zo’n fobie ;). Gezonde mensen snappen dat vaak niet, een zieke (maakt niet uit wat die gene heeft) snapt het misschien eerder en beter.

  4. Ik denk dat iedereen zijn of haar angst kan overwinnen. Bij de een duurt het misschien wat langer dan bij de ander, maar ik denk dat het kan. Het zou zo ontzettend zonde zijn als je zoveel bijzondere dingen niet kan doen vanwege je fobie, niet waar?

  5. Ik vind het jammer dat niemand je serieus neemt! Zo een fobie is echt wel een probleem. Het beïnvloed je leven enorm. Maar echt, met de juiste hulp kan je je daar overzetten! Ik zou zeggen ga ervoor en ga stage lopen in India! Laat deze fobie niet in de weg staan van zo’n mooie ervaring!

  6. Ahh, het lijkt me heel vervelend dat niemand je serieus neemt! :( Ik heb er zelf – behalve bij spinnen – geen last van, maar ik kan me wel een beetje voorstellen hoe je je voelt. Als ik jou was, zou ik gewoon naar India gaan en proberen te genieten van alle leuke dingen die je daar meekrijgt!

  7. Serieus, ik heb je niet uitgelachen. Maar ik snap het best… ik heb echt niks met insecten en ander ongedierte. Ik vind wormen en kikkers niet zo eng (nja, als ik ze maar niet hoef vast te houden), maar als je een spin of een sprinkhaan op me zet dan begin ik echt te krijsen. Ik snap het best!

  8. Het zou heel jammer zijn als je zoiets niet zou kunnen doen omdat je bang bent voor beestjes, maar ik snap je wel! Hopelijk wint de ervaring en het idee dat je écht mensen helpt het van je angst!

  9. Jeetje, moeilijk voor te stellen. Het moet wel heel serieus zijn als die fobie je ervan weerhoudt om de dingen te doen die je leuk vindt. Kun je niet met iemand erover praten hoe je er vanaf kan komen?

  10. Ik krijg er ook de kriebels van, maar het is geen fobie voor mij… Ik denk dat je gewoon een keertje je angst moet overwinnen door net als Tim een keertje zoiets te doen, dan realiseer je je dat je niet bang hoeft te zijn en staat het je ook niet meer in de weg!

  11. Ik begrijp het volledig. Ik ben een vrouw van 40 en heb al heel mijn leven last van een langpootmuggenfobie. Die zijn hier alleen in september -oktober, maar dan kan ik dus nauwelijks de deur uit. Ik overwin het met hulp van mijn familie die mij ondertussen wel au serieux neemt, omdat ik voor de rest echt wel karakter heb en mijn leven in handen heb.Als kind van 5 kan je dat nog maar moeilijk bewijzen. Blijkbaar zijn er heel veel mensen met die fobie.
    Het is ook vooral iets dat je jezelf niet kwalijk mag nemen. Desnoods maak je een soort kist met net om in India of het volgende verre land in te slapen!Of je aanvaard gewoon dat de angst te veel opweegt tegen de droom. Sterkte! Hypnose en NLP schijnen te helpen.groetjes uit Gent.
    Sandra

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *