Ik heb de afgelopen maand redelijk veel aan Nevermind Me gedacht. Ik heb miljoenen dingen meegemaakt om over te kunnen schrijven. Ik heb zelfs zeeën van tijd gehad.. Maar zin om te bloggen had ik gewoon niet. Stiekem heb ik nog steeds geen zin om te vertellen dat mijn leven in Frankrijk één groot feest is, dat de Franse taal moeilijk is maar steeds makkelijker wordt, dat de studenten ontzettend aardig zijn, dat ik tegen bijna elke kerel zeg dat ik uit Brazilië kom en Sisi heet, dat ik tegen de andere -aantrekkelijke- kerels wel gewoon eerlijk ben, dat ik absoluut niet kan koken, dat ik het leuk vind dat “The Brits”, ons: The Dutch, geweldig vinden, dat ik het heerlijk vind om weer naar Gossip Girl, Glee en the Vampire Diaries te kijken, dat ik aan’t salsa dansen ben, dat mijn ouders en vriendinnen mij missen maar ik hun (nog) niet, dat ik deze week de griep heb gehad, dat er een jongen van mijn klas verliefd op mij is, dat ik het haat dat het douchegordijn tegen mijn lichaam aanplakt als ik mij aan’t douchen ben, dat ik niet weet of ik in mei nog naar New York kan omdat ik hier te veel geld uitgeef en dat ik nog laaaaaaaang niet naar Nederland wil!

12 reacties op “Je vive

  1. Gelukkig denk je nog wel aan je bloggie. Het klinkt in ieder geval tof hoe je daar leeft! Maar je moet ons natuurlijk nog wel veel meer gaan vertellen + beeldmateriaal.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *