Eigenlijk zouden mijn ouders gisteren al in Besançon zijn. Ze zouden een nachtje in een hotel blijven slapen, mij de kans geven om alles in te pakken en de volgende dag weer naar Nederland te rijden. Het was de bedoeling dat ik vandaag, zaterdag 18 december, ‘s avonds weer thuis op de bank zou chillen. Maar niets is minder waar. Want de sneeuw gooide roet in het eten. Mijn ouders vonden het te riskant om door de sneeuw helemaal naar Frankrijk te rijden. En ik geef ze groot gelijk, hoor. Dus zo geschiedde het feit dat ik nog een paar dagen langer in Besançon blijf!

Deze week was een week vol met tentamens en afscheidsfeestjes. De tentamens waren pittig (schrijf jij maar eens een heel communicatieplan en een press release in het Frans) maar het afscheid nemen van iedereen was toch wel pittiger en vooral emotioneler. Vier maanden lang leefde ik samen met een hechte groep met allemaal verschillende nationaliteiten. Vier maanden lang heb ik elke dag minstens drie talen gesproken. Vier maanden lang heb ik mijn vrienden in Nederland niet gezien en heb ik geleefd in een kamer van 10m2. Vier maanden lang heb ik mezelf leren kennen en dingen meegemaakt die ik hoop niet te vergeten. Maar ik heb vooral vier maanden lang, de beste maanden van mijn leven gehad!

Ik kan nog steeds niet geloven dat mijn uitwisseling in Frankrijk voorbij is. Sinds het begin van mijn opleiding keek ik hier al naar uit. En nu is het gewoon over. Iedereen gaat straks weer z’n eigen weg en er blijven alleen maar herinneringen, foto’s en beloftes om elkaar te zien over. Ik vind het een heel raar en sneu gevoel dat ik nu echt een punt achter mijn uitwisseling moet zetten. Het voelt zo definitief. En daar houd ik eigenlijk niet van. Ik kan dingen sowieso best moeilijk afsluiten.

Jullie weten hoe gelukkig ik ben als ik naar een concert van James Morrison ben geweest. Ik heb na zo’n concert het gevoel alsof ik een een bubbel leef. Mijn uitwisseling in Besançon voelde vier maanden lang zo. Ik voelde me vrij, gelukkig en veilig in mijn bubbel. En nu is het wachten tot het moment dat mijn bubbel kapot gaat.

Heb jij altijd al iets willen weten over mijn uitwisseling? Dan kan je me nu alles vragen! Als er genoeg vragen zijn dan wordt mijn volgende blog een Q and A over mijn uitwisseling!

11 reacties op “Je t’aime, Besançon

  1. Ah ik snap dat het verschrikkelijk is om weg te gaan, maar gelukkig kun je nog een paar dagen langer blijven! Wat ik me afvraag: wat is volgens jou het grootste verschil van het leven in Frankrijk vergeleken met het leven in Nederland?

  2. Afscheid nemen is altijd moeilijk. Zeker als je zo’n hechte band hebt opgebouwd. En dat die sneeuw betreft: nu kun je wel wat langer blijven, dus dat is wel fijn ;)

  3. Aww, wat sneu dat het nou afgelopen is. Maar gelukkig maar dat je er zo van hebt genoten.

    Vraagje: had je het frans snel onder de knie?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *