Ik heb een paar jaar geleden een sneeuwbol in Rome gekocht. Gewoon als aandenken aan deze magische en sprookjesachtige stad (ik ben niet alleen verliefd op Londen!). Hij heeft een mooi plekje in mijn kamer en ik ben er nog steeds heel blij mee. Ik pakte hem laatst weer eens op en begon eens flink te schudden. Wauw, de Trevi Fontein in de sneeuw is mooi! Ik bleef er gefascineerd naar kijken (soms doe ik nutteloze dingen in mijn vrije tijd) en opeens trad er een magische eigenschap van deze bol in werking: ik kon mijn toekomst zien!

Ik zag mezelf over tien jaar achter mijn iMac zitten en ik was onwijs hard aan het lachen. Om meer precies te zijn: ik was mijzelf aan het uitachen omdat ik in het verleden dit toekomstbeeld had geschreven. New York? Oh please! Ik woon inmiddels in het bruisende en overweldigende Londen: de stad van dromen. Hier heb ik eindelijk een appartemententje vlakbij Regents Park. Ideaal omdat ik daar elke ochtend hardloop, picknick in de zomer en daar Dirk (mijn mopshond) en Darcy (mijn Franse bulldog) kan uitlaten. Maar naast al die voordelen is het ook nog eens zo dat ik lopend naar Camden Town kan. Hell yeah, double win!

Aan de muur bij mijn bureau waar ik aan zit, hangen allemaal foto’s in verschillende lijstjes. Ze variëren van mijn kiekjes tijdens mijn reizen door Zuid-Amerika en Australië tot een foto van mijn diploma uitreiking waar ik cum laude ben afgestudeerd. Natuurlijk hangt dé foto van James Morrison en mij er ook tussen en mogen mijn ouders en vriendinnen ook niet ontbreken. Er is nog een hele speciale foto. Eentje van mijn vriend a la Bradley Cooper (maar dan natuurlijk wel met een Brits accent) en mij waar we beiden in de Trevi Fontein staan. Yes, die droom is ook uitgekomen. En als klap op de vuurpijl zijn we nu ook nog eens samen aan het sparen voor een appartementje daar. Veel handiger dan steeds een hotel boeken.

Mijn pc maakt plots een geluid en ik zie dat ik een nieuwe e-mail heb ontvangen. Het is van de hoofdredacteur van het tijdschrift waar ik maandelijks een column voor schrijf. Ze schrijft dat ze mijn laatst toegestuurde stukje ontzettend leuk vindt en wenst me succes bij de expositie van mijn foto’s. Ja, ja. Ik ben naast freelance schrijfster voor het tijdschrift ook nog eens freelance fotografe. Maar dat is nog niet alles, ik ben namelijk ook nog eens bezig met het schrijven van mijn tweede boek. Ik verdien eindelijk geld met datgene wat ik zo leuk vind. Ja oké, ik heb het soms druk. Maar weet je wat? Ik geniet ontzettend van mijn leven als bezige bij in de bijenkorf die Londen heet.

Plots wordt alles om mij heen vaag. Voor ik het weet sta ik weer in mijn kamer in Antwerpen met de glazen bol in mijn handen. Ik ben weer terug in het hier en nu. Potjandorie, is dat even jammer. Ik wilde net even mijn loon gaan uitgeven aan een lunch bij Starbucks en een middagje shoppen in Oxford Street.

5 reacties op “Ik voorspel even mijn eigen toekomst

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *