Ik ben nu aan mijn zesde week stage bezig maar het voelt alsof ik hier al zes maanden ben. Ik heb al zo ontzettend veel meegemaakt (vooral tegenslagen maar hey, daar leer je van, toch?) en ik kan nu al zeggen dat ik heel veel geleerd heb. Het is alleen zo jammer dat mijn stage (nog) niet spectaculair is. Daarbij mis ik mijn ouders (veel meer dan toen ik in Frankrijk was) en je kan je dan ook voorstellen dat ik heel erg blij was toen ze mij dit weekend kwamen opzoeken!

Een uur voordat ze bij mijn huis waren, heb ik nog als een gek lopen opruimen. Helaas was dat niet zo gelukt want mijn kamer was nog steeds een grote bende. Ik had mijn ramen open gezet om nog even goed te luchten en ik kon het niet helpen om steeds even naar buiten te kijken in de hoop dat ik de auto van mijn ouders zag komen aanrijden. En ja hoor! Op een gegeven moment zag ik de grijze Audi met een Nederlands kenteken en begon ik als een malle te zwaaien. ZE WAREN ER!

De hele achterbak was vol met allemaal spullen voor mij (alsof ik nog niet genoeg bagage had..) en ik was (ben!) helemaal in mijn nopjes met de Hollandse tomatensoep en Pickwick thee etc. Maar ik was nog het gelukkigst met het feit dat ik mijn ouders gewoon weer zag. Papa was ziekjes en mama was diezelfde ochtend nog onderuit gegaan. En toch kwamen ze langs. Toch hebben ze de moeite genomen om mij weer (een heel weekend, heuj heuj) te zien.

Na een weekend weer lekker verwend te zijn, moesten we zondagavond toch echt weer afscheid nemen. Ze vroegen me zelfs nog om weer eens iets nieuws op Nevermind-Me te plaatsen. Dus bij dezen, pappie en mammie. Een hele post over en voor jullie. Gewoon omdat ik van jullie houd!

Share: