“Waarom lees jij boeken in het Engels?” vroeg mijn moeder toen ik me in de tuin had geïnstalleerd met natuurlijk een Engelstalig boek. Ik keek haar aan en gaf haar mijn waarom-lees-jij-boeken-in-het-Nederlands-blik maar dat begreep ze volgens mij niet. Ik probeerde het tevergeefs nog een keer maar misschien dat het toch beter was om gewoon mijn mond maar open te trekken. “Tsjah,” zei ik. Ik wist het zelf eigenlijk ook niet. Ik zou haast zeggen dat ik gewoon niet beter weet!

Mijn interesse in Engels is altijd al groot geweest, evenals mijn interesse in lezen. Maar het was pas op de middelbare school dat ik ben begonnen met lezen in het Engels. Ergens in de derde of vierde klas, hadden wij een mondeling over Engelstalige boeken die we zelf mochten kiezen en waarvan verwacht werd dat je ze ook daadwerkelijk las. Vrijwel iedereen koos natuurlijk voor verfilmde boeken, zodat ze het lezen gewoon lekker konden overslaan. Ik niet. Ik begon met het lezen van Dear Nobody en dat was mijn eerste Engelstalige boek dat ik heb uitgelezen. Al snel ging ik verder met The Colour Purple en werd de Harry Potter-boekenreeks ook gewoon in het Engels gelezen.

Eigenlijk ben ik vanaf toen alle boeken in het Engels gaan lezen (natuurlijk op uitzondering van Nederlandse literatuur na). Ik vind het gewoon prettiger lezen. Het geeft het verhaal voor mij net iets extra’s. Ik geniet gewoon oprecht van de taal. Alsof het mij beter raakt. En ik als grote fan van Jane Austen, vind het dan ook, bijvoorbeeld, gewoon niet kunnen dat je haar verhalen in het Nederlands leest. Dat is voor mij net zo iets als naar een nagesynchroniseerde film kijken: het is gewoon niet fijn en het klopt niet. Hetzelfde geldt voor Shakespeare, Dickens, de schrijvende familie Brontë of een random chicklit van een Britse of Amerikaanse auteur.

Ik wilde mama’s vraag uiteindelijk beantwoorden met een quote van Mister Darcy uit Pride and Prejudice: “I cannot fix on the hour, or the look, or the words, which laid the foundation. It is too long ago. I was in the middle before I knew that I had begun.” Maar ze was alweer naar binnen gelopen.

Share: