Ooit loop ik weer door de straten van Notting Hill!

Ik begon heel erg in te kakken en ik merkte dat ik er niet meer bij was met mijn gedachten. Ik staarde voor mij uit, kreeg de docent in mijn zicht en zag zijn mond bewegen. Ik kreeg echter niks mee van wat hij allemaal zei. Ik bleef staren, was verzonken in mijn gedachten en deed heel even mijn ogen dicht. Niet lang daarna werd ik weer met beiden benen op de grond gezet door het geluid van het applaus in de grote collegezaal. Uit reactie begon ik ook maar te klappen, keek een beetje verward om mij heen en toen besefte ik het: mijn laatste college zat er alweer op. Semester één is gewoon voorbij!

Ik weet nog goed dat ik, alweer een paar maanden terug, een beetje aarzelend had gekozen om verder te studeren. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik leren echt stom vind maar van de andere kant: ik houd ervan om mezelf uit te dagen. Ik wilde meer dan alleen een Bachelor of European Studies zijn. Mijn stage in Londen heeft mij zo veel geleerd en dingen in het leven anders laten zien. Ik hunkerde naar een titel als Master of Science en om met die titel in de toekomst terug te keren naar Londen. Dat is mijn doel. Dat is wat ik uiteindelijk wil.

Inmiddels zijn we alweer een paar maanden verder maar ik kan mij mijn eerste dag aan de universiteit nog goed herinneren. Ik geef toe dat ik het heel erg spannend vond. Niet alleen omdat ik niemand kende of omdat ik nog nooit op een universiteit had gezeten maar omdat ik precies wist waarom ik hier was. Ik was (en ben nog steeds) ontzettend gemotiveerd om over twee jaar dat felbegeerde diploma in ontvangst te nemen.

Mijn eerste weken aan de universiteit waren uitputtend. Ik werd gesloopd door alle nieuwe indrukken. Ik was de gang van zaken aan de universiteit niet gewend, ik moest heel erg wennen aan de hoeveel stof die we per week behandelden, ik had een beetje moeite met het taalgebruik van de Belgen, ik moest mijn weg in Antwerpen zien te vinden, ik wilde mijn sociale kring uitbreiden en ga zo nog maar even door. December leek toen nog zó ver weg. En kijk nu eens.. Het is alweer bijna januari!

En daar stond ik dan vrijdag om 18.15 uur met mijn lieve muts op mijn hoofd in de collegezaal die eerst zo nieuw was maar nu zo vertrouwd voelt. Ik had zojuist mijn laatste college Sociologie gehad. Mijn laatste college van semester één. Alles is zo snel gegaan. Alsof ik in een wervelwind heb gezeten. Dacht ik eerst nog genoeg tijd te hebben, kom ik nu tijd tekort. De tentamens staan voor de deur en oh, wat ben ik zenuwachtig. Maar voor niets gaat de zon op, en ik wil de zon zien opkomen in Londen. Dat is waar ik het uiteindelijk voor doe.

7 reacties op “Een stap dichterbij de toekomst

  1. God, ik volg je blog al een tijdje en kom er nu pas achter dat je European Studies studeert (studeerde?). Dat is wat ik ook wil gaan doen! (Of Politicologie) Leuk :)

  2. Ahh te tekstje is zo inspirerend. Ik ben dit jaar ook begonnen aan het HBO en eigenlijk heb ik een beetje het zelfde als jij hebt met de Universiteit… En nog steeds twijfel ik over zoveel dingen. Ik vind het onwijs leuk… Maar kan ik het wel aan, Ben ik niet te oud ? Enz…. En kan me voorstellen dat je het raar vond om in antwerpen te gaan wonen. Maar het lijkt met zo’n leuke stad. Ben er heel lang geleden geweest.

  3. Dat is waar we t voor doen he! Over een paar jaar gaan we bij elkaar op de thee in Londen, wonen we daar in onze mooie huizen met trapjes voor de deur, met natuurlijk een knappe Brit waar we iedere ochtend naast wakker worden. Ja hoor, ik zie dat al wel voor me. :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *