Donderdagavond ging ik voor het eerst in mijn leven naar een gemaskerd feest. Met mijn witte masker en in mijn zwarte jurk fietste ik naar het MAS: een museum aan de haven in Antwerpen met 12 verdiepingen. Voor één avond stond er op bijna elke verdieping een DJ en werd elke verdieping omgetoverd tot een dansvloer met spectaculair uitzicht. Dansjes doen in een jurk en met een masker terwijl het geen carnaval is, dat heb ik echt altijd al eens willen doen. (Er hadden van mij echter wel meer gemaskerde mannen in smoking mogen komen. Dat trouwens geheel terzijde.) Maar goed, daar wil ik het eigenlijk niet eens over hebben. Want toen ik vrijdag op de bank aan mijn paper zat te werken, hoorde ik wel heel fijn nieuws: Passenger zou de volgende dag een gratis optreden geven op het Centraal station! En daar wil ik wél wat over kwijt.

291013

Een kwartier voordat hij het kleine podium midden in het station betrad, stonden mijn vriendinnen en ik in een afwachtende en nieuwsgierige houding uit te kijken naar Passenger. Ik kende maar één liedje van hem, maar net dat ene liedje was al reden genoeg om dit optreden niet te missen. Toen de puberende meisjes vooraan opeens begonnen te piepen als een stel jonge kuikens, ging ik op mijn tenen staan en zag ik dat Passenger aka Mike on stage kwam. Hij begon te praten en dat was het moment dat ik een klein beetje verliefd op hem werd (een Brits accent doet echt wonderen bij mij). En eigenlijk werd hij alleen maar leuker! Wat is hij toch een charmante, lieve, aardige en getalenteerde kerel. Ik heb zelden zo’n fijne stem live gehoord. Er was echt een heerlijke akoestiek in het station en Passenger scheen ook te genieten. Wat was dit een heerlijke middag!

Oh ja: wie mij kan spotten in dit filmpje over Passenger wint helemaal niks.

Maar de leukheid hield maar niet op. Zondag zou Kensington namelijk een optreden geven tijdens een gratis festival in Antwerpen: The Big Live. Wederom bleek dat mijn muzikale kennis nogal beperkt is want ik kende ook van deze band maar één liedje. Maar dat is ook meteen dat iedereen kent én leuk vindt. Zaterdag en zondagochtend heb ik wel even de moeite genomen om hun album op Spotify te luisteren dus ik ging niet helemaal onvoorbereid hun optreden tegemoet. Dat kon ik natuurlijk ook niet maken aangezien ze MTV’s Best Dutch Act zijn. Ik had dan ook verwacht dat het hartstikke druk zou zijn en dat ik weer de hele tijd op mijn tenen zou moeten staan om maar een glimp van de band te kunnen opvangen. Ha-ha. Had ik dat even mis..

Er was bijna niemand. Maar eigenlijk maakte dat ook niks uit want nu voelde het een beetje als een privéconcert. Een privéconcert van Kensington, de beste Nederlandse act van 2013. Hoe leuk wil je je zondagmiddag hebben? Want eerlijk is eerlijk: ze hebben de MTV award oprecht verdiend. Qua genre is de band niet te vergelijken met Passenger maar één ding hebben ze zeker gemeen: ze stellen je tijdens een live optreden helemaal niet teleur. Ik zou bijna zeggen dat ze steengoed zijn. Rete awesome. En eigenlijk zijn ze dat ook. Passenger én Kensington. Man oh man, wat heb ik van jullie muzikale hoogstandjes genoten!

Zo. En vanavond ga ik Martin Garrix eens live meemaken. Ook weer zo iemand waar ik maar één nummer van ken. Maar wel een dik nummer om eens flink op te beesten. Ha ha, high five als je die snapt.

One Reply to “Een klein stukje over Passenger en Kensington

  1. ik heb Kensington de afgelopen tijd een aantal x live gezien op de festivals hier in de buurt en hoewel ik ook niet alle liedjes ken vind ik ze wel leuk…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *