200213

Vroeger ging ik met mijn verjaardagsfeestje wel eens schaatsen. Het ene jaar was dat binnen op een schaatsbaan en het andere jaar was dat in de openlucht op Winterland in Maastricht (tegenwoordig Magisch Maastricht maar enfin). Het was alweer een paar jaar geleden dat ik voor het laatst geschaatst had dus je kan je voorstellen dat ik er weer eens aardig zin in had. Niet omdat ik het goed kan (integendeel zelfs) maar gewoon omdat het leuk is. Dus toen ik vorige week werd meegevraagd om te schaatsen stemde ik dan ook meteen toe.

Maandag was de Grote Dag. Ik mocht na jaren het ijs weer op. Na het eeuwige gestuntel met de schaatsen zelf (die krengen zitten ook nooit lekker!) betrad ik enigszins aarzelend het ijs. Fijn detail: wij hadden de schaatsbaan voor onszelf en dus plaats genoeg om te schaatsen en vallen. Na een paar minuten lachen, gieren, brullen en langs de rand schaatsen, vond ik het wel tijd voor het echte werk. Ik verliet de rand en probeerde mezelf vooruit te krijgen. Het ging een beetje moeizaam maar uiteindelijk heb ik een uur lang rondjes geschaatst. En heerlijk dat ik het vond!

Ik dacht weer terug aan vroeger, genoot van een prachtige zonsondergang en een heerlijk uitzicht (ja, ja, schaatsen op de badboot in de haven dat in de zomer als zwembad fungeert!). Ik heb werkelijk waar in tijden niet meer zo’n fijne maandag als deze gehad!

Share: