040513

Viel ik vorige week op een vrijdagavond nog half in slaap tijdens een klassiek balletvoorstelling (ik vond er echt niks aan), stond ik gisteren, precies één week later, lekker te dansen. Het was nog maar twee of drie weken geleden dat ik bekend werd met Bakermat en zijn fijne deuntjes. Met zijn mixjes op repeat verlangde ik naar een festivalletje, dansend en genietend in de zon. Alsof het zo moest zijn, stuitte mijn huisgenootje op een dagfestival (OckxFest) en ja hoor, Bakermat zou ook nog even komen draaien. Voor maar vijf euries chillen in de zon, aan het water, alvast festivalsfeer opsnuiven en Bakermat? Ja hallo, daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen!

Dus daar stond ik dan gisteren, in mijn bloemetjes jurk en op hakken (waarom ik op het absurde idee was gekomen om op hakken naar een festival te gaan? Geen idee. Het worden gewoon weer sneakers de volgende keer, hoor!). De zon stond lekker hoog aan de hemel, de biertjes smaakten goed en het was onmogelijk om stil te staan door de goeie muziek. Maar het werd alleen nog beter want rond 20.00 uur stond daar Bakermat op het podium, vergezeld met een saxofonist. En echt hoor, als je geniet van een fijne beat terwijl je de klanken van een saxofoon hoort en ook nog eens omringt bent door leuke mensen, dan ervaar je toch wel even een prachtig geluksmomentje.

Dat werd helaas na een tijdje verstoord door mijn stomme blaas. Ik was keihard aan’t negeren dat ik toch wel heel erg moest plassen. En dat al bijna een uur lang. Maar ik wilde niet naar het toilet. Ik wilde blijven dansen. Jammer genoeg was mijn blaas op een gegeven moment zo aan het protesteren dat ik niet eens meer kon dansen. Met een gebogen hoofd baande ik mij een weg door de dansende menigte, opzoek naar een Dixie. En echt hoor, als ik iets haat aan festivals dan zijn het die verdomde, smerige en stinkende Dixies. Dus daar zat ik dan (natuurlijk niet écht zittend, bah!) terwijl de lekkere combinatie van liedjes en de klanken van de saxofoon de Dixie indringde.

Bijna dansend en met een opgeluchte blaas kwam ik de oranje Dixie uit. Ik liep de schemering in, nog genietend van Bakermat’s laatste minuten en danste daarna nog lekker door. Mijn vrijdag(avond) was perfect en ik hoop die van jullie ook!

4 reacties op “Dansen (en plassen) op OckxFest

  1. Oh bah, ik haat Dixies zo! Bij feestjes waar ik weet dat ze Dixies hebben neem ik altijd zakdoekjes en desinfecterende handgel mee, dan kan ik vooraf het een beetje schoonmaken.. Maar eigenlijk heeft 10 liter desinfecterende gel geen zin, daar wordt het niet eens schoon van, dus het is altijd maar hangen en hopen dat je niet jezelf onderzeikt haha.

  2. Ja, Dixies zijn echt heel smerig ja. Zeker als ze al door veel mensen zijn gebruikt en het chemische goedje eigenlijk een beetje verzadigd begint te raken (JAK!!).

  3. Haha, herkenbaar! Wel tof als je al zo snel een nieuw ontdekte artiest live kunt zien ;-) Dat gebeurt mij niet zo vaak! En Dixis, tja :-(

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *