Mijn verlanglijstje: platenspeler

Posted in Dear Diary on May 23, 2013.

Iedereen heeft wel een verlanglijstje, en ik ben geen uitzondering. Er zijn zo van die dingen die ik gewoon heel graag wil hebben. En al heel lang ook. Een soort van bucket list, maar dan alleen maar met dingen die ik ooit nog wil kopen (of krijgen? HINT!). Sommige dingen zijn eigenlijk best binnen handbereik, sommigen zijn niet zo heel realistisch en van anderen dingen kan ik alleen maar dromen. Maar ja, ik ben niets voor niets een optimistische dromer, hè!

200513

bron foto

Ik weet niet hoe lang ik al schreeuw dat ik het wil, maar ik wil het in ieder geval echt al ontzettend lang: een platenspeler. Als ik even zo vrij mag zijn om een kijkje in mijn toekomst te nemen, dan zie ik mij over een paar jaar thuiskomen na een drukke werkdag. Buiten is het is al donker, ik hoor de regendruppels tegen de ramen vallen en sluit net de deur van mijn knusse appartementje. Dirk en Darcy (mijn hondjes!) komen naar mij toe terwijl ik de sfeerlichten aanzet en ik mijn hoge hakken uittrap. Ik knuffel mijn schatjes, loop naar mijn platenspeler en zet deze plaat op (laat vooral dit muziekje opstaan als je deze blog post verder leest).

Ik sta voor mijn raam, zie hoe de Londense straten ondanks de regen nog steeds levendig zijn en sluit dan rustig mijn ogen. Ik haal mijn handen door mijn haren en beweeg mijn hoofd mee op de muziek. Dirk en Darcy dansen aan mijn voeten en al snel beweeg ik zelf, op mijn blote voeten, door de hele kamer. Ik geef mijzelf mentaal en fysiek over aan de fijne catchy klanken en ga lekker op in het moment. Nog steeds met mijn ogen gesloten. Voor even vergeet ik even alles om mij heen en ben ik alleen op de wereld, alleen maar omringd door fijne muziek.

Maar dan gaat de bel. Mijn ogen gaan open en ik begeef mij op het ritme van de muziek naar de deur. Tot mijn grote vreugde zie ik dat mijn vriend met het avondeten (Thais!) voor de deur staat. Met een big smile doe ik de deur open en hij komt al swingend binnen. Ik steek nog even snel een paar kaarsjes aan terwijl mijn Mister Right het avondeten op de salontafel zet. En daar zitten wij dan: samen op de grond aan de salontafel, etend en lachend terwijl de kamer nog steeds verblijd wordt met de gezellige deuntjes van mijn platenspeler.

Zucht. Ja ik wil er echt héél graag een. Het liefste zo’n old school platenspeler die je ergens op een rommelmarkt of in de kringloopwinkel kan vinden. Dat ik dan naast mijn lp-speler een koffertje vol met platen heb van alle Soul en Motown artiesten.


7 reacties / Laat een reactie achter




Gewoon even tussendoor, hè

Posted in Dear Diary on April 21, 2013.

210413

Soms heb je van die gedachten in je hoofd, die je even niet meer los laten. Van die gedachtenspinsels die de hele tijd door je hoofd spoken:

  • Ik ben nog steeds helemaal verliefd op Ho Hey van the Lumineers.
  • Maar ik houd ook nog steeds héél erg veel van Sweet Nothing. Oh man, wat een heerlijk nummer! Dit is echt even mijn power song. Zó lekker!
  • WAT HEB IK ZIN IN TOMORROWLAND!
  • Eigenlijk heb ik gewoon zin in de zomer.
  • En nog even over muziek gesproken: ik heb ein-de-lijk de tijd genomen om naar Mumford & Sons te luisteren en ik ben fan! Wat een fijne muziek!
  • Friendship bracelets maken werkt echt ontspannend.
  • Hardlopen trouwens ook. En dan vooral in de zon. Wat is het toch fijn om met de zon in je smoel een 5K te rennen.
  • Ik heb hele lekkere koekjes ontdekt (zie foto!).
  • Ik ga dit jaar voor het allereerst Koninginnenacht vieren. En ha, dat zal dan ook wel meteen de laatste keer zijn.
  • Wat kan de zon toch bepalend zijn voor je humeur. Dacht ik eerst nog vast te zitten in mijn pre-midlifecrisis, geniet ik nu weer met volle teugen van alles. Ik ben weer helemaal vrolijk, ik heb weer overal zin in en ja, ik geniet dus oprecht van het leven.

Fijne zondag iedereen! Ik heb twee uur geleden ontbeten in bed en ik lig er nog steeds in (ik zal maar niet zeggen dat het nu 12.10 uur is). Ik houd van zondagen.


8 reacties / Laat een reactie achter




Because this is also my (online) notebook

Posted in Dear Diary on April 11, 2013.

110413

  • I kind of feel like I am in the middle of blogging puberty. And yes, I am aware of the fact that it may not exist, but I do think that is the best way to explain how I am regarding this whole Dutch vs English matter. I feel like a rebelious child, who is experimenting and finding out his/her way through life. (Whoo, that went deep!) I am still not sure whether to continue in Dutch or English but today I just felt the need to blog in English (yet again).
  • Last week I went to Brussels for a day (hence the photo above!). First, I visited my friend who is working for the European Parlement (hooray for her, right?) and afterwards I just wandered around the city, spoke a bit of French, drank some beers and enjoyed some jazzy music on the street. I have been to Brussels for a few times already, but it was not until last week, that I finally ‘Manneke Pis’. So now I finally did! Yay!
  • Last Sunday the weather was so perfect! Did you all enjoy it as well? I could not have enjoyed it more since I decided to go for my first 10K run ever! Do not worry, I will not bore you with the whole story (but for those of you who are interested, make sure you will check justkeeprunning.nl on Friday!). However, there is one thing I would like to say: it felt amazing! Like really amazing! I am actually smiling right now!
  • I just cannot believe it was so sunny on Sunday and today it is raining again (it actually already started raining yesterday). Oh dear sun, where are you? I really do miss you and I am probably not the only one. Could you please come back anytime soon and make all of us happy with your warmth? Pretty please?

2 reacties / Laat een reactie achter




Let’s just try this for one time (maybe)

Posted in Dear Diary on April 6, 2013.

080413

For the love of God, how British is this photo?

The thing is, I am (and feeling) kind of lost at the moment when it comes to my blog. I am (almost!) sure we have all been through this sort of phase where we just try to figure out what we really want with our blog. And I am currently right in the middle of that thinking. I just finished cooking my very first soup – pepper soup to be exact – and while the kitchen smelled amazing (it really did smell so good!) I told myself to just follow my heart. My tiny heart that beats for Great Britain, London more especially, and, of course, the English language (and British accent included). So here it is, my first blog entry written and published in the language I love so dearly.

I have been thinking about blogging in English even way before I went to London (oh, how I still miss that city so much!) last year, but I have always decided to stay true to the Dutch language. Why, I really do not know. Sometimes it is easier to express myself in Dutch, sometimes it is easier to find the right words in English. However, do not be alarmed (yes, I am using Mister Darcy’s words here!) of me completely changing this blog. Wait a minute, maybe you should, indeed. Or no, you should not. Ah well, OK, to be honest: I just do not know, either. You see? I told you I was feeling lost! (Which, by the way, does not suit this blog’s undertitle: I’m not lost. Not lost. Just undiscovered. Thanks James!)

Clearly, I have not made up my mind yet. Will I continue blogging in Dutch or will I switch to English? While I am trying to figure out what I want and what makes or will make me more happy, I would love to hear your thoughts about the Dutch vs English thingy (hihi, I like that word!). For now, I am off to treat myself on a Game of Thrones marathon (who else is excited the third season has started already and what did you think of the first episode?) and, perphaps, some salty popcorn later on. Oh goodie, the joy of having a two week break from school!


12 reacties / Laat een reactie achter




Eindelijk die verdomde 5K!

Posted in Dear Diary on March 24, 2013.

240313-goed

Toen ik begon met hardlopen, na twee jaar helemaal niet gesport te hebben, dacht ik dat ik de vijf kilometer niet zou halen. Toen niet, nooit niet. Maar kijk, daar ging het al meteen fout, want 1) zeg nooit nooit en 2) als je iets wilt, dan kan je het. Zo is het dus ook met hardlopen en die verdomde vijf kilometer halen. Hoewel mijn hardloopschoenen en ik een slopende haat-liefde verhouding hebben gehad (ik kon ze gemakkelijk twee weken negeren), zijn we nu in een innige en liefdevolle relatie beland. Want weet je? Ik heb deze week voor het eerst de vijf kilometer aan één stuk gerend. En dat niet één keer maar die keer. En ik heb zelfs al mijn tijden verbeterd. Een volledig verslag kan je hier lezen want het enige dat ik er nu over kwijt wil is: I FUCKING DID IT! (Ik ben normaal niet zo van het schelden maar in deze context klinkt het F-woord gewoon lekker.)


9 reacties / Laat een reactie achter




Hoe Lexie mijn leven heeft veranderd

Posted in Dear Diary on March 14, 2013.

Toen ik Lexie zag, zo stralend en mooi, wist ik dat ik hem moest hebben. Het was gewoon liefde op het eerste gezicht en dat gebeurt zelden bij mij. Ik was zo van hem onder de indruk dat ik het maar meteen bij mijn ouders heb opgebiecht. Ik vertelde hun wat ik in hem zag en gelukkig begrepen zij mij. Zij vonden blijkbaar ook dat Lexie echt een hele goede match voor mij was. Ik was dan ook in de zevende hemel toen ik hem eenmaal in mijn armen kon sluiten. Vlak voor het begin van 2013 begon onze echte relatie en ik wist dat ik hem nooit meer uit mijn oog zou verliezen.

Ik straal als ik samen ben met Lexie. Echt waar. Ik geniet van zijn gezelschap tijdens de lange (en soms uiterst saaie) colleges, ik chill met hem in mijn favoriete koffietentje en ik lig lekker met hem in bed. Het voelt gewoon goed. Zo lekker vertrouwd! En het fijne is dat hij niet alleen mooi van buiten is maar ook nog eens prachtig van binnen. Want laten we eerlijk zijn, inhoud telt. En zwaar ook. Gelukkig voldoet Lexie daaraan en beleven wij geen saaie momenten. Filmpje kijken? Geen probleem! Muziek luisteren (lees: James Morrison op repeat)? Natuurlijk! Een blog schrijven? Ah joh, daar zegt hij geen nee tegen! (Thank God!)

Lexie heeft mijn leven een stuk gemakkelijker gemaakt. Ik ontdek door hem steeds meer nieuwe dingen waardoor, bijvoorbeeld, mijn laptop dagen niet aan staat. En dat wilt toch wel iets zeggen voor zo’n internetjunkie als ik. Dus Lexie, lieve schat, wat ben ik blij met jou. Op dit moment ben jij even mijn alles omdat ik zo van je geniet. En ik hoop dat je niet zo veel waarde aan privacy hecht want ik wil je delen met de wereld. Dus voor iedereen die hem even wilt zien, hier klikken.


11 reacties / Laat een reactie achter




De ijsprinses

Posted in Dear Diary on February 20, 2013.

200213

Vroeger ging ik met mijn verjaardagsfeestje wel eens schaatsen. Het ene jaar was dat binnen op een schaatsbaan en het andere jaar was dat in de openlucht op Winterland in Maastricht (tegenwoordig Magisch Maastricht maar enfin). Het was alweer een paar jaar geleden dat ik voor het laatst geschaatst had dus je kan je voorstellen dat ik er weer eens aardig zin in had. Niet omdat ik het goed kan (integendeel zelfs) maar gewoon omdat het leuk is. Dus toen ik vorige week werd meegevraagd om te schaatsen stemde ik dan ook meteen toe.

Maandag was de Grote Dag. Ik mocht na jaren het ijs weer op. Na het eeuwige gestuntel met de schaatsen zelf (die krengen zitten ook nooit lekker!) betrad ik enigszins aarzelend het ijs. Fijn detail: wij hadden de schaatsbaan voor onszelf en dus plaats genoeg om te schaatsen en vallen. Na een paar minuten lachen, gieren, brullen en langs de rand schaatsen, vond ik het wel tijd voor het echte werk. Ik verliet de rand en probeerde mezelf vooruit te krijgen. Het ging een beetje moeizaam maar uiteindelijk heb ik een uur lang rondjes geschaatst. En heerlijk dat ik het vond!

Ik dacht weer terug aan vroeger, genoot van een prachtige zonsondergang en een heerlijk uitzicht (ja, ja, schaatsen op de badboot in de haven dat in de zomer als zwembad fungeert!). Ik heb werkelijk waar in tijden niet meer zo’n fijne maandag als deze gehad!


9 reacties / Laat een reactie achter




Hartjes in de vakantie

Posted in Dear Diary on February 10, 2013.

100213

Denken als verrassing een week naar huis te gaan, maar zodra je voor de deur staat, je moeder de deur al open doet en met een big smile schreeuwt: “Ik wist het! Ik wist dat je naar huis zou komen!”.
Winkelen in de Action en alles kopen wat je eigenlijk niet nodig hebt maar te handig, te leuk of te goedkoop is om te laten liggen.
Nieuwe hardloopkleding en -schoenen kopen (roze roze roze).
Op een zaterdagavond met een vriendin een milkshake bij de Mac Donald’s halen en vervolgens de hele avond doelloos rondrijden terwijl James Morrison op repeat staat.
Broertje van het werk ophalen en even stoppen om foto’s te maken in de sneeuw.
Spontaan kopjes koffie drinken in de kantine op mijn oude school (tsjah, daar is het toch ooit allemaal begonnen) (“onze tafel” was nog vrij ook)
Een ander lief vriendinnetje opzoeken in het gezellige Breda waar we lekker hebben geluncht.
Een hele dag in mijn bed liggen en alleen maar series kijken.
Eén doelstelling is bijna bereikt: ik heb kaartjes voor TomorrowLand! Nu nog daadwerkelijk gaan in juli en violá, één doelstelling kan ik doorstrepen!
Elke avond weer met papa, mama en broertje aan tafel zitten.


4 reacties / Laat een reactie achter




Ik voorspel even mijn eigen toekomst

Posted in Dear Diary, Random Thoughts and Scribblings on January 11, 2013.

Ik heb een paar jaar geleden een sneeuwbol in Rome gekocht. Gewoon als aandenken aan deze magische en sprookjesachtige stad (ik ben niet alleen verliefd op Londen!). Hij heeft een mooi plekje in mijn kamer en ik ben er nog steeds heel blij mee. Ik pakte hem laatst weer eens op en begon eens flink te schudden. Wauw, de Trevi Fontein in de sneeuw is mooi! Ik bleef er gefascineerd naar kijken (soms doe ik nutteloze dingen in mijn vrije tijd) en opeens trad er een magische eigenschap van deze bol in werking: ik kon mijn toekomst zien!

Ik zag mezelf over tien jaar achter mijn iMac zitten en ik was onwijs hard aan het lachen. Om meer precies te zijn: ik was mijzelf aan het uitachen omdat ik in het verleden dit toekomstbeeld had geschreven. New York? Oh please! Ik woon inmiddels in het bruisende en overweldigende Londen: de stad van dromen. Hier heb ik eindelijk een appartemententje vlakbij Regents Park. Ideaal omdat ik daar elke ochtend hardloop, picknick in de zomer en daar Dirk (mijn mopshond) en Darcy (mijn Franse bulldog) kan uitlaten. Maar naast al die voordelen is het ook nog eens zo dat ik lopend naar Camden Town kan. Hell yeah, double win!

Aan de muur bij mijn bureau waar ik aan zit, hangen allemaal foto’s in verschillende lijstjes. Ze variëren van mijn kiekjes tijdens mijn reizen door Zuid-Amerika en Australië tot een foto van mijn diploma uitreiking waar ik cum laude ben afgestudeerd. Natuurlijk hangt dé foto van James Morrison en mij er ook tussen en mogen mijn ouders en vriendinnen ook niet ontbreken. Er is nog een hele speciale foto. Eentje van mijn vriend a la Bradley Cooper (maar dan natuurlijk wel met een Brits accent) en mij waar we beiden in de Trevi Fontein staan. Yes, die droom is ook uitgekomen. En als klap op de vuurpijl zijn we nu ook nog eens samen aan het sparen voor een appartementje daar. Veel handiger dan steeds een hotel boeken.

Mijn pc maakt plots een geluid en ik zie dat ik een nieuwe e-mail heb ontvangen. Het is van de hoofdredacteur van het tijdschrift waar ik maandelijks een column voor schrijf. Ze schrijft dat ze mijn laatst toegestuurde stukje ontzettend leuk vindt en wenst me succes bij de expositie van mijn foto’s. Ja, ja. Ik ben naast freelance schrijfster voor het tijdschrift ook nog eens freelance fotografe. Maar dat is nog niet alles, ik ben namelijk ook nog eens bezig met het schrijven van mijn tweede boek. Ik verdien eindelijk geld met datgene wat ik zo leuk vind. Ja oké, ik heb het soms druk. Maar weet je wat? Ik geniet ontzettend van mijn leven als bezige bij in de bijenkorf die Londen heet.

Plots wordt alles om mij heen vaag. Voor ik het weet sta ik weer in mijn kamer in Antwerpen met de glazen bol in mijn handen. Ik ben weer terug in het hier en nu. Potjandorie, is dat even jammer. Ik wilde net even mijn loon gaan uitgeven aan een lunch bij Starbucks en een middagje shoppen in Oxford Street.


5 reacties / Laat een reactie achter




In 2013 wil ik…

Posted in Dear Diary on January 3, 2013.

Allereerst: de beste wensen voor 2013! Hebben jullie een fijne jaarwisseling gehad? Die van mij bestond uit een pizza, een pyjama, Ik Hou Van Holland en een liter Ice Tea green. Ja ja, ik pak het in tegenstelling tot veel mensen helemaal niet groots aan. Want als ik eerlijk ben vind ik Oud en Nieuw het meest overschatte feest van het jaar. Zoals de Grinch Kerstmis haat, haat ik Oud en Nieuw. Maar toch, als het een paar minuten voor middernacht is en we bijna het nieuwe jaar in gaan, kan ik het niet laten om een paar doelen voor komend jaar op te stellen (hoezo op de valreep?).

Zoals jullie in mijn vlog hebben kunnen zien/horen, was 2012 echt een top jaar! Maar wat het extra zo leuk maakte, was het feit dat ik drie van mijn vier doelen had behaald. Echt hoor, dan ben je toch een beetje trots op jezelf. Je werkt er bewust of onbewust toch een beetje naar toe en het geeft veel voldoening als je ze eenmaal kan afstrepen. Dat mag dit jaar natuurlijk niet ontbreken.

Mijn doelstellingen voor 2013:

  • Mijn schakeljaar halen zonder herkansingen
    De tentamens staan voor de deur: komende maandag trap ik af met Statistiek en kan ik vervolgens de hele maand januari nog vijf andere toetsen verwachten. Het zal zwaar worden maar ik wil koste wat kost alle toetsen in één keer halen. Dat geldt vanzelfsprekend ook voor het tweede semester.

  • In mijn eentje een stedentrip maken (en Londen telt niet mee)
    Als ik nu de kans zou krijgen om een stedentrip te maken, dan zou ik zonder twijfel voor Londen kiezen (duh!). Ik voel mij daar thuis, ik ken de weg, etc. Dit jaar wil ik natuurlijk weer (minstens één keer) naar Londen maar ik wil ook een “nieuwe” stad ontdekken. En dan het liefste in mijn eentje..

  • Naar Tomorrowland
    Dit wil ik echt zo ontzettend graag dat ik er meteen maar een doelstelling van maak. Het lijkt mij heerlijk om drie dagen lang in een festivaloutfit te genieten van het zonnetje (ten minste, dat hoop ik) in een dansende menigte terwijl de beste DJ’s hun platen draaien. Oh zomer, waar blijf je?

  • Een bijbaan vinden die aansluit bij mijn opleiding
    Voor een stedentrip en een festival is geld nodig en voor een goede cv is de nodige ervaring nodig. Dus ja, 1 + 1 = 2. Ik wil mij eerst helemaal focussen op de tentamens maar ik wil daarna graag opzoek naar een leuk bijbaantje die aansluit bij mijn opleiding Communicatiewetenschappen.

  • Vijftien kilometer kunnen hardlopen
    Ik ben ondertussen een half jaartje bezig met hardlopen, inclusief lange breaks van twee tot drie weken en ik heb het Start to Run programma nog steeds niet afgerond. Maar ik ben nog maar twee lesweken verwijdert van de finish en daarna wil ik doortrainen voor de vijftien kilometer!

Zo. Gelukkig heb ik nog 353 dagen om het waar te maken!


11 reacties / Laat een reactie achter