Precies één jaar geleden werd ik moederziel alleen wakker in mijn kleine kamertje in Besançon, Frankrijk. Papa en mama hadden mij de dag ervoor gebracht en reden ‘s avonds weer terug naar huis. Het was raar om ze zien weg te rijden en om te weten dat ik ze de komende maanden niet meer zou zien. Ik voelde me bevrijd, vrij, gelukkig maar ook bang. Ik had nog nooit voor mezelf gezorgd. Ik wist niet eens hoe een wasmachine werkte en ik kon met moeite net een eitje bakken. Zou het wel goed komen met mij? Zou ik vijf maanden lang zonder mijn ouders en vriendinnen kunnen? Ik heb mijn ups en downs gehad (gelukkig waren het voornamelijk alleen maar ups) en ik heb uiteindelijk de tijd van mijn leven gehad in Frankrijk.

Tot op de dag van vandaag denk ik nog elke dag met plezier terug aan mijn uitwisseling. Er zijn soms zelfs dagen dat ik echt terug wil gaan. Ik zou zo graag weer eens willen stappen met de Britten en tegen mensen willen zeggen dat ik Sisi uit Brazilië ben. Ik wil zelf boodschappen doen in de Intermarché of de Super U en samen lekker lunchen in mijn kamertje terwijl we Glee kijken. Ik wil weer naar school gaan en Frans met de leerlingen praten, ik wil de roze buslijn naar het centrum nemen of de gele buslijn naar het winkelcentrum. Ik wil weer samen koken, samen eten en een praatje maken met de conciërge. Ik wil lekker in het park liggen, door de sneeuw rollen en sneeuwengels maken. Ik wil me douchen in mijn te kleine douche, in het Frans weer gaan klagen over mijn kapotte wc en kaartjes ontvangen voor mijn verjaardag.

Maar helaas. Dat kan niet. Het enige dat ik kan doen is terugdenken aan de geweldige tijd. En dat doe ik ook. Elke dag.

8 reacties op “Besançon, tu me manques.

  1. Wow, wat gaat de tijd snel! Ik kan me nog herinneren dat je daar allemaal leuke blogs over schreef en hoe graag ik ook zoiets zou willen doen, haha. Kan me voorstellen dat je het mist!

  2. Jeetje, tijd vliegt! Het klinkt zo geweldig allemaal, ik kan dan altijd niet wachten tot ik klaar ben met de middelbare school en kan gaan reizen enzo!

  3. Wat gaat de tijd toch snel! Maar gelukkig heb je nu iets geweldigs om naar uit te kijken en waar ik STIKJALOERS op ben! :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *