250213

Photo credit

Ik had met mezelf afgesproken dat ik het zaterdagavond niet laat zou maken. Ik zou één drankje doen en ik wilde à la Assepoester voor middernacht thuis zijn. En mocht ik ook nog eens mijn schoen kwijtraken die gevonden zou worden door mijn prins, zou een leuke bijkomstigheid zijn. Dat gebeurde natuurlijk niet. Evenals het feit dat ik voor middernacht thuis was. Maar goed, dat doet er ook niet toe. Want ik heb gewoon een hele fijne avond gehad. Gewoon zo’n avond waar ik echt van kan genieten. Geen hippe club met jaloersmakende mooie mensen en hippe deuntjes. Maar een avond in een klein en donker kroegje met James Brown en, op mijn verzoek, Aretha Franklin.

We stonden met een paar man om een kleine tafel en de biertjes bleven maar komen. Ik begon letterlijk en figuurlijk steeds meer op mijn praatstoel te zitten (ik had namelijk ondertussen een kruk bemachtigd). Ik begon over mijn liefde voor Rome en mijn wens om in de Trevi Fontein te springen (ha, jullie dachten vast dat ik het over Londen zou hebben, hè!) (trouwens, no worries, dat kwam later op de avond ter sprake). Van het één kwam het ander en ik besprak maar meteen mijn hele lijstje: mijn haren wassen in de regen, héél véél van de wereld zien, een pandabeer zien, knuffelen met apen, etc. En wat bleek? Ik was niet de enige met een fascinatie voor apen.

Mijn openingszin van de avond werd dan ook: “Als jij een dier zou zijn, welke zou jij dan zijn?”. Oké, ik werd een beetje raar aangekeken maar toen ik eenmaal vertelde dat ik een koala zou zijn (duh, de hele dag alleen maar chillen, slapen en eten!) kwamen de meest interessante gesprekken op gang. Het is weer eens iets anders dan het gebruikelijke “hoi-wie-ben-jij-en-studeer-of-werk-je” of iets in die richting. En nog zo veel leuker ook. Van vreemde mensen horen hoe zij zich met een dier identificeren terwijl er fijne muziek op de achtergrond speelt en iedereen het gezellig heeft in dit kleine, donkere kroegje, is perfectie in zijn fijnste vorm.

Hoe je van apen tot een olifant kan spreken om vervolgens de mens te vergelijken met een koe, was deze avond compleet normaal. Evenals een pittige discussie tussen De Vegetariër (ik) en De Niet-Vegetariër (hij). Of om iemands wens om een olifant of arend te zijn aan te horen. Of toevallig iemand ontmoeten die in het Krugerpark heeft gewerkt, in Londen heeft gewoond en nu in de dierentuin met de zebra’s werkt. Gewoon lekker beesten in de kroeg. Rawr, daar houd ik wel van.

6 reacties op “Beesten in een donker kroegje

  1. Wat een leuke openings zin! Is weer eens iets anders dan de gebruikelijke, ik heb jou hier vaker gezien. Meestal bedacht ik ook altijd vreemde vragen om mensen aan te spreken maar niet iedereen kon het waarderen en keek je aan alsof je gek bent.

  2. Haha, wat een leuke openingszin! Ik hou wel van slap zeveren dus als een jongen hier (leuk) antwoord op zou geven dan weet je wel meteen dat hij leuk is haha.

  3. Haha, geweldige openingszin. Die ga ik ook eens gebruiken. Ik heb altijd als ik teveel gedronken heb dat ik denk dat ik echt de meest briljante openingszinnen heb! Haha. Zulke dingen heb ik ook wel eens gezegd!! X

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *