Waarom ik een tatoeage wil

Posted in Dear Diary on June 13, 2017.

Voorbeeld tattoo

Ik heb nooit een afkeer tegen tatoeages gehad maar ik heb het ook niet zelf gewild. Ik snapte niet waarom je iets wilt vereeuwigen op je lichaam. En ook vooral wat je dan wilt vereeuwigen. Ik had er zelf gewoon niet zo veel mee. Maar goed, ieder zo zijn ding.

Mijn opa overleed in oktober 2015. Nog geen jaar later overleed mijn oma tijdens een vakantie in Spanje. Steeds meer kwam het besef door dat het leven kwetsbaar is, en vooral tijdelijk. Het was geen gemakkelijke periode in mijn leven maar wel iets dat mij gevormd heeft tot de persoon die ik vandaag ben.

Tijdelijk. Dat bleef vaak door mijn hoofd spoken. Ik vond dat maar niks. Toen gebeurd en nu afgesloten. Heel binair. De drang naar iets permanents groeide ontzettend. Ik wilde mijn opa en oma blijven herinneren, ik wilde mezelf laten zien dat ik die moeilijke periode had overleefd. Die overwinning wilde ik vieren. Blijven vieren, eigenlijk.

Zo kwam ik op het idee om een tattoo te laten zetten. Want dat is het boegbeeld voor permanentie. Het tegenovergestelde van tijdelijk. Ik ben er veel mee bezig geweest en heb er veel over nagedacht. Pinterest was daarbij mijn goede vriend. Ik vond een stijl die bij mij past en ook wat ik in die stijl op mijn lichaam wil.

Vrijdag 23 juni is de grote dag. Dan ga ik langs bij Body Art Studio om mijn eerste tatoeage te laten zetten. Ik vind het heel spannend maar kijk er heel erg naar uit!

Heb jij een tattoo (met een verhaal erachter)?

Foto van www.pixabay.com


0 reacties / Laat een reactie achter




Waarom je dus altijd een backup moet maken

Posted in Dear Diary on June 1, 2017.

Hey, hallo! Dat is al een tijd geleden, hè? De verdwaalde lezers van de afgelopen maanden hadden het vast al gemerkt: mijn site lag helemaal in puin. Ik had in september vorig jaar een heel goed en productief blogweekend ingepland. Met veel motivatie en inspiratie, knutselde ik achter de schermen lekker verder.

En toen.. Toen had ik per ongeluk alles gedeletet. Ja echt. En met alles bedoel ik echt alles. Al mijn blog posts vanaf 2009 waren foetsie. Al mijn onbenullige bekentenissen, mijn dagboek uit Londen en al het andere was verdwenen. OEPS. Ik had alleen een backup van mijn site nodig om het weer te fixen. Maar hey, die had ik natuurlijk niet.

We zijn nu 8 maanden verder. En raad eens? Of beter zie eens? Al mijn onzin en ongein is weer (bijna) helemaal terug. Blijkt dus dat ik al die tijd toch ergens een backup van mijn site had. Oké, ik ben een aantal dingen kwijt maar het grootste gedeelte staat weer veilig (ha-ha) online. En da’s een pak van mijn hart. Ik ben zo blij!

Ik heb online dus heel wat lopen klungelen. Maar ik zou Niki niet zijn als ik dat offline, in het echte leven dus, ook niet deed. Want wat is dat soms moeilijk hè, “leven”. Hoe doe je dat precies? Zelf heel veel toffe dingen inplannen? De stomme dingen des levens negeren? Ga ik links of ga ik rechts? Doe ik iets voor het nu of voor later?

Eigenlijk doe ik maar wat. Het leven is toch onvoorspelbaar. Het kan zo maar zijn dat je een paar hindernissen tegenkomt op je weg naar geluk. Dat heb ik ook gehad. Van het zoeken naar een nieuwe job tot de teleurstellende ex. Van het verliezen van dierbaren tot jezelf even kwijt zijn. Ach ja, het hoort erbij. Bij het leven.

Misschien ook maar goed ook. Nee wacht, laat ‘misschien’ maar weg. Het is goed (betekent natuurlijk niet dat het leuk is). Het maakt je bewust van het leven en tot de persoon die je nu bent. Een wijs iemand zei ooit tegen mij: “Geen hoge pieken zonder diepe dalen.”

Diepe dalen? Check. Hoge pieken? DUBBEL CHECK! Want eerlijk is eerlijk: genieten doe ik. En hoe:

♥ James Morrison (oude liefde roest niet!) en Mumford en Sons weer eens live zien.
♥ Het kleine kind in mij zonder enige gene los laten en de wereld van Disneyland Parijs weer eens instappen (dat heeft potverdorie 15 jaar geduurd).
♥ Op citytrip naar bestemming onbekend met mijn verjaardag met Petra. Het bleek uiteindelijk Sofia (Bulgarije) te zijn.
♥ Een maand later een citytrip naar Wenen om daar 2016 af te sluiten en 2017 in te luiden. Wat is dat een prachtige stad. Echt een aanrader!
♥ Spontaan in de auto instappen om te ontbijten aan het strand in Vlissingen.
♥ Op citytrip naar Rome: stad van mijn dromen waar ik al 10 jaar niet meer geweest was.
♥ Plannen om weer terug naar Nederland te verhuizen en daar te werken.
♥ Naar de sportschool durven gaan om aan de slag te gaan met dumbells en barbells.
♥ Bridget Jones’s Baby en Beauty and the Beast
♥ Nog meer leuke reizen op de planning: een citytrip naar Boedapest en een maand door Indonesië reizen. (De tweede nu al een hoogtepunt uit mijn leven.)

Er is dus veel gebeurd sinds de laatste post die hier officieel online staat. Goed en slecht. Gelukkig vooral heel veel goeds en daar ben ik heel erg dankbaar voor. En als er dan weer eens een tegenslag op mijn pad komt dan kan ik gelukkig teren op de prachtige herinneringen die ik heb gemaakt. Dan sta ik er even bij stil en kan ik er weer tegenaan.

Toch geen slecht idee hè, zo’n backup?


2 reacties / Laat een reactie achter




2014: Did I or did I not

Posted in Dear Diary on December 31, 2014.

OK, zonder eromheen te draaien: 2014 was awesome. Ik weet het gewoon niet anders te verwoorden. Maar zoals er niet zo heel lang geleden tegen mij gezegd is: “Geen hoge pieken zonder lage dalen.” Dat klopt als een bus. Het hele jaar ging alles goed, heb ik zo genoten en was ik intens gelukkig. Ik negeerde het stemmetje dat zei: “Niki, je kan niet de hele tijd op een wolkje blijven zweven. Je wordt nog eens keihard met beide benen op de grond gezet.”

En ja, dat was ook zo.

311214-6

Lees meer »


7 reacties / Laat een reactie achter




Mijn poging tot een plog..

Posted in Dear Diary on December 28, 2014.

Ik zat dus met het idee om ook eens te ploggen. Lekker hip, dacht ik. Maar hoe? Moet ik structureel elk uur een foto maken? Of gewoon op random momenten terwijl ik iets aan het doen ben? Ik heb uiteindelijk gekozen voor het tweede. Op Eerste Kerstdag begon ik de ochtend met 2 foto’s maar na het (kerst)ontbijt was ik het ploggen compleet vergeten. Tweede Kerstdag idem dito. Gisteren ging het al beter. En dus voilà: vandaag een plog van gisteren!

281214-1

Lees meer »


4 reacties / Laat een reactie achter




Blog Top Drie Tag

Posted in Random Thoughts and Scribblings on December 24, 2014.

Ik werd deze week getagged door Leonie. Perfect. Want 1) ik wil(de) wel bloggen maar ik wist niet waarover en 2) zie punt 1.

Regels:

  • Link naar deze blogpost (check!)
  • Gebruik als illustratie je favo plaatje dat iets te maken heeft met het getal drie (check!)
  • Beantwoord de elf vragen op jouw manier (check!)
  • Nomineer twaalf andere bloggers en laat hen weten dat je ze genomineerd hebt (Okay, ik heb ‘top 20 bloggers in the world’ gegoogled en ik kwam dit lijstje tegen. Ik nomineer bij deze nummers 1 t/m 12. Dus ehm: HEY YA’LL, YOU’VE BEEN TAGGED!)

Lees meer »


3 reacties / Laat een reactie achter




Oké, ik beken (III)

Posted in Random Thoughts and Scribblings on December 11, 2014.

111214

  • Ik heb al zo lang niet meer geblogd dat ik mijn wachtwoord vergeten was. #noregrets
  • Ik zou deze tijd eigenlijk moeten gebruiken om aan mijn masterscriptie te werken.
  • Mijn knuffel (Beertje) is vies en stinkt en moet echt gewassen worden maar dat wil ik niet.
  • Over de was gesproken: ik háát het (en/of ben te lui) om het wasrek leeg te maken.
  • The Fault in Our Stars vond ik maar een stomme film en ik heb er geen traan om gelaten.
  • Dit is al de vijfde dag dat ik geen make-up op heb.
  • Ik heb de tofste kersttrui EVER gekocht!!! (zie bovenstaande foto voor keihard bewijs)
  • Liefdesverdriet is verschrikkelijk maar what doesn’t kill you makes you stronger.
  • IJs eten heeft niet geholpen bij het helen van mijn gebroken hart maar Geordie Shore en wijn wel.
  • Een paar weken geleden heb ik voor het eerst in mijn leven een truitje gestreken!
  • Ik kan uren spenderen in een kringloopwinkel.
  • Ik heb een hele kleine blaas dus als ik 2L water per dag drink, moet ik om het halfuur plassen.
  • Glühwein is vies maar warme chocomel is lekker.
  • Ik ontspan van afwassen, poetsen en opruimen. Dan denk ik aan helemaal niks.
  • Naast ‘s ochtends en ‘s avonds poets ik mijn tanden op random momenten.
  • Ik moet nu toch weer verder gaan werken aan mijn scriptie. Doei!

5 reacties / Laat een reactie achter




Kleurrijk Antwerpen

Posted in The Hard Knock Life on July 30, 2014.


Antwerpen, jij bent de stad waar ik nu bijna twee jaar woon.
En eerlijk is eerlijk, wat ben jij toch een heerlijke stad, oh zo schoon.

Je licht helemaal op tijdens de koude maar gezellige winterdagen.
Met fonkelende lichtjes en de knusse Kerstmarkt, heeft geen mens iets te klagen.

Je bloeit op wanneer de dagen zich weer door de zon laten kussen.
Met picknicks in het park, gewoon lekker genieten, niets of niemand komt daar tussen.

Je hebt zo veel te bieden, van een rijke historie tot aan prachtige architectuur.
Je laat tevens zo veel zien, met een breed aanbod van kunst en cultuur.

Mijn lievelingskindje van jouw vele verschillende wijken, is zonder twijfel het Zuid.
Ik kan er uren spenderen, zelfs tot wanneer het laatste café sluit.

Het is echter niet alleen dat stadsdeel, dat mij zo betovert.
Want mooi Antwerpen, je hebt mij in jouw totaliteit verovert.

Je kloppend hart is puur, krachtig, levendig en authentiek.
Met als één van jouw paradepaardjes de in Berchem gelegen basiliek.

Dan heb ik het nog niet eens gehad over de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal.
Die zo mooi in het centrum staat te pronken, in al haar pracht en praal.

300714

Antwerpen, je probeert waar dan ook je ware gezicht te laten zien.
Al gaat dat soms niet meer zo soepel, misschien.

Je wordt steeds meer omarmt door exotische mensen en hun culturen.
Wat ons de kans geeft om bij de buitenlandse medemens naar binnen te gluren.

Zo is er de Jodenbuurt, erg indrukwekkend en fascinerend.
Met hun eigen winkels en synagogen, allemaal hun geloof erend.

Het kleine maar drukke ‘Chinatown’ mag ook zeker niet ontbreken.
Dat kleine stukje Antwerpen, waar de Aziaten zich hebben neergestreken.

Ook culturen en hun gewoontes uit het Midden-Oosten vind je in ‘t Stad.
Van voedsel en kleding uit het land van herkomst, tot aan hun eigen dagblad.

Afrikanen die dansen en zingen, en in kleurrijke kleding door de straten paraderen.
Afrikanen die gelukkig door de straten van Antwerpen flaneren.

Antwerpen, je hebt verschillende mensen, van wijk tot wijk.
Ach schoon Antwerpen, wat ben jij toch verbazingwekkend mooi kleurrijk.


2 reacties / Laat een reactie achter




Beautyblogger Niki: morning ritual*

Posted in Random Thoughts and Scribblings on March 25, 2014.

Blogs schieten nog steeds als paddenstoelen uit de grond en het lijkt wel alsof iedereen als voornaamste doel heeft om zo veel mogelijk bezoekers, gratis producten en geld te scoren. Top man! Dat wil ik ook want geld verdienen met je blog is natuurlijk DE reden om te bloggen! Om meer lezers te trekken, leek het mij wel leuk om jullie mijn beauty morning ritual te laten zien (want de beauty addicts zitten echt overal). Zouden jullie het ook leuk vinden als ik eens een keer een video maak en producten ga reviewen? Laat het mij maar weten in de comments! Veel leesplezier!

250314-4

07.00 uur: Mijn wekker gaat en is het tijd om te ontwaken uit mijn schoonheidsslaap. Mijn ochtend begint dan met eerst een half uur snoozen.

07.32 uur: Ik moet mijn bed nu wel echt uit want ik moet plassen. Na mijn ochtend plasje was ik mijn handen met Unicura handzeep en dan strompel ik in mijn gele badjas naar beneden om te gaan ontbijten. Ik doe dat geheel tegen de regels van de moderne supergezonde blogger in, want ik heb geen smoothie om te drinken (ik ga voor een bak koffie met melk) of super zaadjes door mijn niet-biologische yoghurt. (Ai, haken de healthy lifestyle lezers nu af?)

08.01 uur: Shit. Zit ik nu alweer een half uur in de keuken? Ik moet snel naar boven om aan mijn beauty ritual te beginnen! YAY! ZIN IN!

250314-3

08.04 uur: Op de foto zien jullie mijn absolute beauty musthaves: kraanwater (oké, das niet zichtbaar), tandpasta van Oral B, inhallatiepompje Symbicort, dagcrème en de 8 hour crème van Elizabeth Arden. Niet alleen de verpakkingen zijn mooi (want ja, dat is mega belangrijk natuurlijk) maar de producten zijn ook heel fijn in gebruik. Ik reinig mijn gezicht met kraanwater en poets daarna mijn tanden. Dan inhalleer ik Symbicort (mooi rood accent op de verpakking!) en verzorg ik mijn gezicht en lippen. De basis is gelegd.

Vergeet niet dat jouw gezicht elke dag een nieuw en schoon canvas is dat jij – als artiest – steeds opnieuw kan beschilderen! Jij bent de kunstenaar en het meesterwerk! Oké. Let’s get started!

250314-2

08.14 uur: Net als ik uitgebreid door mijn make-up stash wil graaien omdat ik ‘s ochtends het liefste tijd kwijt ben aan make-uppen in plaats van slapen, komt het liedje Love On Top van Beyoncé voorbij. Ik besluit om even het liedje mee te playbacken, inclusief dansmoves. Heb ik meteen soort van ochtendgymnastiek erop zitten. Dit is zeg maar mijn manier van yoga (en dat is natuurlijk ontzettend hip). (…) Maar dan toch net even helemaal anders.

08.17 uur: Owww, ik lig mooi op schema, ik heb nog een kwartier. Ik ga even 2 minuten op bed liggen en Facebook en Twitter bijlezen. De actualiteit bijhouden is namelijk ook van groot belang en goed voor je persoonlijke ontwikkeling.

250314-5

08.23 uur: OH NO! Gaan 2 minuten zo snel dat het er in het echt eigenlijk 6 zijn? Nu moet ik haasten! Ik pleur snel wat BB Cream van Garnier op een sponsje van de Primark en plamuur als een malle mijn gezicht (want ja, oneffenheden en rode vlekjes in je gezicht is so not done.). Ik borstel mijn wenkbrauwen en tover vervolgens mijn poederdoos van Gosh tevoorschijn om mijn glimkop te camoufleren. Ik zoek haastig naar mijn Max Factor witte oogpotlood die ik vervolgens aanbreng op mijn waterlijn. Een wit lijntje onder je ogen zou namelijk de illusie van grotere, opgewektere ogen creëren.

08.28 uur: Ik merk plotseling mijn haar op. En kakkie, das niet echt iets om vrolijk van te worden. Sommige mensen hebben wel eens last van een bad hair day maar ik heb last van een bad hair lifetime. Ik kam even snel mijn haar en probeer met wat schuifspeldjes de schade te beperken.

08.31 uur: Dayummmmm. Ik ben weer veel te laat. Gelukkig ligt mijn zwarte oogpotlood van Rimmel al klaar voor gebruik. Snel zet ik mijn tekenkunsten in (als in: die heb ik niet) en omlijn ik mijn ogen met een zwart lijntje. Ook teken ik even mijn wenkbrauwen bij (potlood van Essence) en kom ik tot de conclusie dat ik mij straks echt even moet epileren. Ten slotte spuit ik nog even mijn favoriete parfum – Chance by Chanel – op en als finishing touch doe ik roze lipstick van Lady Gaga voor MAC op.

Het eindresultaat (#nofilter):

250314-1

08.38 uur: HEEL SNEL FIETSEN!!!!!!

*Deze blog post betreft een samenwerking met Sacrastische Niki waarvoor zij niet betaald kreeg.


10 reacties / Laat een reactie achter




Zondag 9 maart: de dag van de 10K CPC Loop

Posted in Fun Times and Stupidity on March 10, 2014.

De hele maand januari heb ik niet optimaal kunnen trainen wegens mijn examens. In het begin van februari had ik als excuus dat ik te veel leuke dingen aan het doen was maar ergens aan het eind zag ik de ernst van de situatie in. Ho, ho, ho. Ik had potverdikke een hardloopwedstrijd van 10K op de planning staan en ik had dat sinds 1 januari niet meer gelopen. Er was dus heel wat werk aan de winkel – en dat twee weken voor het startschot. Oeps.

De knop was om en ik heb 1 week echt nog heel lekker kunnen hardlopen. De week voor voor de CPC Loop zelf, begon mijn lichaam een beetje tegen te stribbelen. Meer specifiek: mijn rechterkuit(spier). Ik liep de dinsdag nog maar de donderdag moest ik na vijf minuten mijn training stopzetten omdat ik anders bang was dat ik mijn kuit echt zou overbelasten. Bijna met tranen in mijn ogen van woede en frustratie (ik wilde die donderdag nog zo graag even hardlopen) gooide ik de handdoek in de ring. Nu maar hopen dat het een verstandige beslissing was..

100314-2

Voor ik het wist was het zondag. Ik werd in Rotterdam opgehaald door Just Keep Running collega Patrica en samen met haar en haar zus gingen we richting Den Haag. We ontmoetten andere JKR collega Jessica op de parkeerplaats en vol goede moed en gezonde zenuwen gingen we richting het Malieveld. De zon stond heerlijk aan de hemel te shinen en eenmaal aangekomen op het Malieveld leek het wel alsof je een energiebron instapte. De sfeer was ongelofelijk, de energie van zowel de hardlopers en supporters was voelbaar en mijn zin om te hardlopen werd met de seconde meer.

Om 12.40 uur zouden we starten. Ik heb wel een miljoen keer tegen mezelf gezegd dat ik heel rustig moest starten en vooral niet te snel. Het startschot klonk en daar gingen we. Daar ging ik! Niet te snel en opzoek naar het juiste ritme. Toen we de eerste bocht om gingen, besefte ik pas dat Den Haag gewoon was afgezet voor een paar duizend uitzinnige hardlopers. En daar was ik er eentje van. Wat was dat een mooi gevoel. Met elke stap die ik zette, begon ik steeds meer te genieten.

De eerste kilometers gingen oké. Ik had geen idee wat mijn tempo was maar ik was nog lang niet buiten adem. Dorst had ik dan weer wel. Toen ik na 6K eindelijk bij het waterpunt aankwam, heb ik met man en macht een bekertje proberen te bemachtigen. Het eerste wat ik dacht was: “shit, ik verlies kostbare tijd,” maar toen ik eenmaal water dronk en mijn gezicht nat maakte, wist ik dat ik toch de juiste keuze had gemaakt. Ik kon er weer tegenaan!

100314-3

En toen passeerde ik de 7K – en vanaf daar ging het eigenlijk mis. Ik had mij mentaal zo gefocust op het halen van de 7 want dan hoefde ik er nog maar 3. Does that make any sense? Anyway, daar waar ik bang voor was, gebeurde: mijn kuitspier begon gigantisch te zeuren. OK, wat ga ik doen? Blijven hardlopen? Wandelen? Ik heb uiteindelijk gekozen om even goed te rekken en te strekken. Zonder succes, helaas. Het bleef maar zeer doen. Na een paar minuten stond ik weer stil om te rekken en te strekken. Pffffft. Ik wil er nu ook gewoon klaar mee zijn!

En toen ging er weer een knop om.

Ik praatte mezelf moed in: Hey Niek, jij kan dit! Stel je niet aan. Nog maar eventjes. Je bent al dik over de helft. Jij gaat dit halen. En joehoe! Jij vindt dit toch leuk? Ondanks de pijn ben je aan’t genieten. Laat eens zien wat je kan. HOP HOP! NAAR DE FINISH!

Tot en met de laatste kilometer ging het goed. En toen kwam kilometer 9 inzicht – of ook wel de kilometer van hel, zoals ik ‘m nu graag noem. Dit was afzien. Puur afzien. Met mijn kuit was alles oké maar ik werd nu onaangenaam verrast door hevige steken in mijn zij. NO! NO! NO! Waarom nu? Waarom de laatste kilometer?? Het deed zo’n zeer dat ik er serieus over dacht om even te gaan wandelen. Maar nee, dat kon ik toch niet maken? Of toch wel..

100314-1

NEE! Verstand op nul en gaan met die banaan. Ondertussen was de finish bijna in zicht. Auw. Ik wilde echt niet meer. Ik wilde stoppen.

Met het laatste beetje energie dat ik had, zocht ik op mijn iPod naar een nummer van Avicii. Ik heb nog nooit zoveel kracht uit een liedje gehaald. Ik wist dat ik die laatste paar honderd meter maar even pijn moest lijden want ik wilde koste wat kost hardlopend over de finish. Niet wandelend, niet struikelend, niet vallend. De finish kwam steeds dichterbij. En nog dichterbij.

BAM! IK HEB HET GEHAALD!!!!!!!!

Ik voelde niks meer. Geen pijn in zij, geen pijn in mijn kuit. Het enige dat ik voelde was het overwinnen van deze strijd. En dat voelde verdomd goed. Liep ik een paar maanden geleden nog een wedstrijd van 7,2K waar ik niet eens aan wil terugdenken, liep ik deze zondag een wedstrijd met ZO VEEL PLEZIER. Ik had de finish gehaald maar wat voor mij uiteindelijk telt: ik heb zo intens genoten. Gewoon echt oprecht genoten van het hardlopen. Van de energie. De zon. De supporters. Ik heb genoten van alles. Qua tijd absoluut niet mijn beste run ooit (1.10.52) maar man, deze verdient echt wel een plekje in mijn top 3 van favoriete runs ooit!

Foto’s van Patrica


4 reacties / Laat een reactie achter




Een ode aan het leven. Gewoon omdat het zo mooi is!

Posted in Fun Times and Stupidity on March 6, 2014.

Toen ik begin januari nog zeven tentamens te gaan had, leek het einde maar niet in zicht te komen. Maar nadat ik eenmaal mijn eerste tentamen gemaakt had, leek het alsof er iemand op de vooruitspoelknoep had gedrukt. De dagen vlogen voorbij en voordat ik het besefte was het alweer vrijdag 31 januari. Om 15.00 uur (dat uiteindelijk 16.00 uur werd) had ik mijn laatste mondeling: Filmtheorie. Het vak waar ik vanaf dag 1 al zó tegenop zag. Uiteindelijk verliet ik een half uur later het lokaal met een voldoende opzak en stapte ik zo mijn welverdiende vrijheid in. En nondeju, wat was dat genieten!

♥ De beruchte vrijdagavond
Hoewel ik gesloopt was van al het studeren en ik eigenlijk gewoon al om 19.00 uur mijn bed wilde inkruipen, besloot ik om toch maar even mijn gezicht te laten zien op een housewarmingpartehhhhh. Ik wilde a la Assepoester voor middernacht thuis zijn maar geheel onverwacht eindigde dit sprookje toch wel een beetje anders. Gelukkig kwam er wel een prince charming in voor maar moest ik ook strijden tegen het kwaad. Tsjah, het was weer eens een avond (nacht?) om nooit meer te vergeten.

060314-1

♥ Citytrip naar Berlijn
Had ik vrijdag nog mijn laatste mondeling, werd ik zaterdag een beetje brak wakker, zat ik zondag alweer in de trein naar Berlijn. Rond middernacht kwamen mijn vriendinnen en ik aan bij ons hostel en hebben we uiteindelijk vier ontzettend leuke dagen gehad! De rondleiding met Prince William, het lachen, gieren en brullen in onze stapelbedden, de “kroegentocht”, hardlopen langs Berlijnse Muur en fotograferen met een analoge camera. Wat was het leuk daar in Berlijn! Maar wat de wereld nu echt zo awesomesauce vindt aan de stad zelf, je ne sais pas. Geef mij maar Londen. Of Rome. Of Lissabon.

♥ Dansen op Avicii
Ik had hem vorig jaar op Tomorrowland gezien maar door de hevige regenbui en de gestolen telefoon van een vriendinnetje, heb ik helaas niet veel van hem mee gekregen. Donderdag 13 februari 2014: tijd voor een herkansing. En wat voor een. Ik ben helemaal wild van zijn album True dus je kan je misschien wel voorstellen hoe ik daar die avond dansend stond te genieten van zijn deuntjes. Gek hoe een mens zo kan genieten van dansen op je favoriete muziek met de leukste mensen om je heen. Avicii, ik vind je top en ik kan niet wachten om je weer te zien. (Oh hey, laat dat nou net op 2 augustus zijn!)

060314-2

♥ Begin stage en seminarie Visuele Studies
Na twee weken lang leve de lol, moest ik toch weer gaan beginnen aan de serieuze dingen des leven. Zo ben ik inmiddels begonnen met stage lopen en volg ik op dinsdag nog de seminar Visuele Studies. Ik loop stage bij het Centrum voor Beeldexpressie en de dagen vliegen voorbij. Mijn seminar draait geheel om fotografie dus mijn camera en ik zullen de komende maanden weer BFFL worden. Althans, dat hoop ik dan.

♥ Weekenden
ZO VEEL LIEFDE VOOR HET WEEKEND, want ja, daar gebeurt alles, hè! Daar leef ik door de week naar toe omdat ik dan weer mag proeven van de vrijheid. En wat smaakt ze toch verdomd lekker! De avonden zijn briljant en de middagen zijn chill. Lekker hardlopen in de zon, eindelijk een carrot cake bakken of gewoon in bed chillen. Niks moet, alles mag. Hoe lekker is dat?

060314-3

Dus ja, deze blog post is gewoon even één grote ode aan het leven. Want men vergeet maar al te vaak dat het leven zo prachtig mooi kan zijn. Soms blijven we te lang hangen in het verleden (onzin, want je kan het verleden toch niet meer veranderen) of we werpen onze blik te geforceerd op de toekomst. Laten we potverdomme toch ook eens flink genieten van het nu en leven in het moment. Wat komt, dat komt wel. Laat alle negativiteit toch eens achterwege en zet je optimistische bril eens op. Want geloof mij, als je eenmaal inziet wat voor een feestelijk genot het leven is, dan geniet je met volle teugen van elk moment. Het leven is te mooi voor al het lelijke.


1 reactie / Laat een reactie achter